Unha estampa da minha aldea.
Este é o decorado permanente do teatro onde lle dou vida ás ideas.
Unha aldea que está feita do mesmo pano do que se tecen os sonos
e onde non houbo nenos progres nen haberá executivos.
Son filho de emigrantes, neto de caseiros....cando eu nacin o meu mundo xa estaba feito,
xiraba sempre para o mesmo lado. Moi pouco puden facer por cambealo.