As chamineas das casas de Dorvisou afumeaban, debuxando cabaliños do mar no ceu, mentras Severino da Eirabella, na compaña dun cadelo esmirriado, cruzaba o postillón de Cubelos, cúspindo barbullas de inocencia ao regueiro como querendo botar fora todo aquello que se lle escapaba ao entendemento.
Confabulaba e filosofaba con aquel can sen dono de conceptos tan abstratos coma o tempo ou mesmo lle contaba que as matemáticas non eisistian, que só eran unha invención dos homes.
Cando chegaban a taberna do Couto, o can arroubaba o pelexo no recanto da pedra na procura dunha codia de pan ou de que alguén lle pegara unha patada nos cadris ¿ quen sabe?
Era un can sen cartela de vacinación, un can sen vezo sexual.
Un can que ata lle ladraban os outros cans de palleiro…

A dulce melodía que empapa de suor os corpos dos amantes
non só é poesía.

Como aquel que renunciaba a vivir máis porque xa todo o soñara.
Así, estou eu , neste divino minuto da minha existencia,
despois de soñar que era o protagonista da minha vida .

O meu amigo púxose a mira-la foto do dereito,
do reves, de todo-los xeitos posivles e xa canso de remirala, díxome:
Non é que me sea indiferente pero tampouco me di nada.
Deseguida me dei conta do sosego que contaxiaba aquela foto.

Ela, falaba no idioma da xente,
da fugacidade das cousas no tempo,
das etiquetas con data de caducidade das modas,
do mar, do amor e da libertade.

Poder, diñeiro, palacetes con griferia de ouro, coches intelixentes...
¡Cantas cousas para colma-la felicidade de calquer ser humán!
E resulta, que a ti meu ben, só se che ocurre pedir-lle a vida todo aquelo que non se pode
comprar nen con cartos, nen en botica, nen no corte ingles.
Pedir "querer sentir" xa debe ser coma ter meio camiño andado, porque ¿sabes ti
cantas persoas viven nesta terra sen ter esa necesidade?
...Eu tamen quero senti-la libertade de vivir, coma ti, as emocions e os sentimentos.

A poesía e a prosa son coma dous automóbils diferenciados pola cor,
que van no mesmo sentido e a diferentes revolucións.
Unha atopa meta no cerebro e a outra vai directa ao corazon...