|
Se muestran los artículos pertenecientes a Mayo de 2004.
03/05/2004
DÍA DE PORTAS PECHADAS a felicidade. Nogalha, esa é a palavra que melhor define o meu estado de ánimo
no día de hoxe. Non fixen nada. Só me deixei levar polo instinto dun animal
ferido no día despois. Almax, aspirinas efervescentes,
un pouco de froita e moita auga para atallar tan grande resaca.
Menos mal que o ron era de calidade,
un PLANTATION rum Venezuela Vintage 1992,
porque senón aínda estaría nas berzas.04/05/2004
ARROUTADAS O primo de Cosaco, o máis listo da aldea, sempre acertaba os pronósticos do tempo.
- Xan, ¿choverá ou non?
- Se sigue así , non ho.
Respostou Xan mentras miraba o sol poñendo a man de visera.
Mais, non era esto todo porque tamén atinaba cando chovía e lle perguntaban:
-Xan, ¿ escampará ou non?
-Si sigue así, non ho.
volveu a "predecir", arroupandose as solapas do abrigo e metendo as mans no bolsillo.
Relato do amigo Cosaco, un galego que vive en Mexico e que tiven a sorte de coñecer na rede.06/05/2004
ALBORADA Ainda que vivim pouco, muito sonhei...
Já nom me pode dar a vida nada máis.
Como na Alexandria que loüys
da mao de Anadiomena percurreu,
Demétrio em sonhos possuiu a Khisis,
e desperto non quijo possuíla.
Assim eu renuncio sem saudade nem dor
a vivir nada máis, pois já todo o sonhei.... (O mestre Carvalho Calero)09/05/2004
QUÍMICA... Achegouse a ela e mirandoa dos pes a cabeza espetoulle ¿Bailas?
-Bueno- dixo ela como quen non quere a cousa.
¡Que olhos máis bonitos tes!, apuntou el
- O que importa e ter saúde, respostoulle ela mentras apartaba a cabeza
e miraba para o outro lado.10/05/2004
YAMIL OMAR Yamil Omar é un gran comunicador.
Un home xeneroso nos xestos e na mirada.
Amante dos silenzos, do verbo florido e dos bons viños
porque sabe que a vida é demasiado curta
coma para perdelo tempo con mediocridades.12/05/2004
DÍAS EXTRANHOS Levanteime as sete e media.
Era o meu día livre pero a minha companheira díxome
que ia a quedarse na cama porque tinha gripe.
Entón prepareí o colacao dos rapaces e fun a levalos a escola.Tamén aproveitei para fazer a compra e deseguida regresei a casa. Xa na casa, dei-me conta do día que me esperaba e sen perder tempo puxenme a elo.
Escomencei por limpala casa, fazer as camas, barrer e fregar o chan e ponher a lavadora....sen descoidar, porsuposto, as atencións a minha companheira de viagem. Fixen o xantar e fun a busca-los nenos. Xantamos e fun a levalos a múseca e informatica mentras eu fun a fazer recadinhos que me encarregaran.
Regresei a casa sobor da sete da tarde e rematei limpando os cacharros da cociña e colgando a roupa que mesmo secara xa, na lavadora.
As oito da tarde, nesa divina hora do coito na minha aldea, senteime canso e sen ánimo a fumar o meu primeiro pitilho antre unha sensación mui extranha.
Tiven medo, muito medo, sentin como se me fora a baixar a minha primeira regla.
NOTA DO AUTOR: Covertirme agora o Islán non, prometoo, pero o lusismo non sei que dizer.Tenho necesidade de ordear este galinheiro linguistico que me aterra e me limita.14/05/2004
MAGMA E MANÁ O MAGMA FERVE a tres kilométros de profundidade nas entranhas da terra mentras algún vulcanólogo di que estamos no prelúdio dunha erupción pero que esta será tranquila e sen riscos. ¿vulcanólogo ou vidente?
OUTRO MOVEMENTO está a producirse na corteza da terra co plan para controla-la povoación. Sete mil europeos pupulan antre as dependencias do INEM na procura do maná. A polémica está servida.GREGUERÍAS CONSELLO SUPERFILOSÓFICO:
"Faite unha foto e si saes é que esistes"15/05/2004
VAI RASCA-LA CONA Hoxe volvin a beber, pasoume o mesmo que a Suellen...
16/05/2004
O FOTÓGRAFO "Si as tuas fotos non son dabondo boas é que non estabas o suficientemente cerca" dixo Robert Capa, quen morreu ao pisar unha mina na guerra de Indochina no ano 1954.17/05/2004
HOME MADE ¿Morriña?, ¿Quen? ¿eu?...18/05/2004
A SOLAINA A esencia máis pura da terra concéntrase na horta da SOLAINA.
Dous rios circundan a maxia das súas entranas, sendo tanta a fertilidade, que mesmo ás pedras lle saen gromos de beleza.
Sentarse naquela horta, unha noite de vran e lua chea para escoitalos paxaros que un leva dentro ou para deixar-se envolver polo misterio nas tebras que nos ofrecen as súas noites pechas de néboas é todo un poema para os sentidos do home.
cando estás co amigo PACO LAREO podes falar da materia en estado puro, do espiritu ou estar calado. O silenzo conxúgase co armonioso murmullo silvestre dos pinos ou da auga dun regueiro que instintivamente vai na procura do río para que o leve ó mar.
A SOLAINA de piloño é unha nova vara de medi-la cultura. Un espazo lúdico onde o home enriquece o seu interior do propio entorno luxurioso que o sostén.
Paco Penas de DORVISOU.
20/05/2004
TECNOLOXÍA PUNTA Afanado na sua tarefa de sentilo pulo bulir nun mundo raro.PRAIA DAS VISTAS ...Non sei, é unha parvada que vaias ao hotel, ao cabo es...
-¿ que son eu?
-...Home, es unha amiga, ¿non?
- Son a túa amiga. Supoño.Esta marca que tes no brazo, ¡de que vacina é?
- Nin puta idea, na mili púñannos en ringleira e chuzábannos aí cun combinado antitanque.
debe ser unha vacina contra o mundo.
-Estaría ben, unha vacina contra o mundo, contra a vida.
Contra que non te queiran. Que cha puxesen de nena e logo nada che fixese dano.
¿E esta cicatriz de que foi?- os seus dedos desceran e acariñan unha costura na pel do costado
-Apendicite_ incorporouse sobre un cóbado e ela sentiu o seu alento e a súa voz sobre ela-, Oes, tía, deixame que che mire a ti as cicatrices, tamén debes ter algunha ferida, ¿non?,paréceme que tes aquí uns vultos raros.
- xa vexo que estás quente, non che colla frío. Hai unha feridiña que precisa que lle des coidados. Quere aloumiños.
-¿E non quererá outra cousa? Teño aquí un músculo que ten unha tatuaxe que di:* Teño frio e busco abrigo*.
-Logo, primeiro dáme aloumiños, xa virá logo o músculo...
Hoxe tamén eu estou morriñenta, quéreme suaviño, Manuel. Estou rara. Non sei se é lúa chea ou que me está para vir a regra.
Suso de toro en Calzados Lola.22/05/2004
GRANDES FESTAS EN DORVISOU
Chove,
hostia, que putada ir a boda coas bragas molladas.
Letizia está tensa. Nótaselle a falla de sexo
mentras a min férveme o leite.
Hoxe é día de festa.
Chove,
Felipe da unha aperta a papá oso,
odia o protocolo.
Mira a letizia e pensa: ¡ay carajo, se estiveramos sos!
mentras, catro vellas durmen un sono debaixo das grandes pamelas.
Chove,
A plebeia xa dixo que si,
escoiteino eu,
mentras o meu corpo daba de sí.
Que non, que non estou loco. Levanteime e facía sol,
un día incrivel, mesmo todo me parece mentira...
Sentin a necesidade dun post Real e non o souben facer melhor. ¿que?24/05/2004
V.A.C.A.cións
O loureiro da casa do Rei ao abrilas ventás pola mañan cediño cando me levanto.
As mimosas da eira de Severino cando vou pola corrupiña do pereiro.
A bosta fresca das vacas cando ando polos camiños,
as xestas, os codesos...
Pecho os ollos e son quen de fabricar ata un aire de toxo coa forza da mente..
TURISMO RURAL
Si, turismo rural...da casa da nae a casa da sogra.
Tempo haverá para dar un paseiño por lugares como a praia das torradas para contrastar sensacións, para liberar o corpo das tensión acumulada no trafego de cada día.
Na mente teño tamén ese día da festa do blogomillo na Solaina de Piloño.25/05/2004
PAISAXE ONÍRICO Coido que esta foto xa aparece polos primeiros arquivos pero só quero con elo, volver a "escoitar" da boca de Peke algo bonito.26/05/2004
MIRADAS CRUZADAS Voume, como diría o meu amigo Caizan, levántome, xiro encima dun pé, abro a porta e pírome...para a praia.
Nestos días dáme por fazer inventario das nuvens.28/05/2004
O ARTE DE MIRAR A beleza das cousas reside nos ollos de quen as mira tanto como nas propias cousas.CONTRASTES Sen comentarios29/05/2004
AGROPOP-ART Estou preocupado porque hoxe pola mañan ao espertar, a primeira imaxen que me veu a mente foi a dun vello tractor barreiros que tiña o meu sogro na aldea.
Antre recentes posts do blogomillo e que mañan durmo en Compostela, estou que non estou.
¡BBRRRUNBRRONN…!Pisalo o embrague e o acelerador a fundo dúas veces como os máis avezados.
Non sei, como querendo estrenalos oidos ou mesmo perderlle medo o ruido.
Cando estaba só na casa maniobraba pola eira. Adiante, atras...sempre pola mesma rodeira
pero o que de verdade molaba era collelo polas longas pistas da parcelaria, eses atallos dos inxenieiros.
primeira , segunda, terceira....soltalo embrague, darlle jas a tope e facelo brincar de diante coma unha becerra, ata que botaba fume nejro con muxicas de lume pola chaminea.30/05/2004
BARBIES As monecas nas mans dunha nena rezuman felicidade
|
DoRViSou
 aaquier42222
Archivos
Enlaces
aNDaNDo PoLa CaSa
AULA DA NATUREZA
FOTOGRAFÍA
BLOGS AMIGOS
NA LAREIRA
Otros
|
Este Blog ha sido creado con Blogia.
Ver derechos de autor
.
Estadísticas.
Admin.
[Blogia colabora con iCities, 1001 relatos y el I Encuentro Rural de Blogs.]
