|
Se muestran los artículos pertenecientes a Mayo de 2005.
 Arredor dunhas catrocentas fotos saquei hoxe. Agora, boas, dicir boas...catro ou cinco.
Ainda así, moi feliz son co meu xoguete.
"Moitas persoas perden de disfrutar das pequenas alegrías, esperando só a grande felicidade"(Pearl S. Buck). Hoxe disfrutei como un anano das cousas máis mundanas.
Desde lava-lo coche a man con caldeiro e unha esponxa nun regato de auga, cousa non moi usual neste sur de Tenerife até quedar pasmado ollando unha ringleira de formigas carrexando pequenas frores para celebrar o mes das noivas, o mes da consagración de María, o mes das cántigas, o mes das frores. E xa non digamos nada do almorzo con caldo galego, lacón con grelos e tarta de Santiago... e ademais, se lle engadimos que pagaron outros, xa me contaredes.  ...¿ou serán luces verbeneiras na romería da minha aldea? ¡E pensar que hai homes que non "perderon" tres minutos da sua vida en contemplar a beleza dunha rosa!
¡E pensar que hai mulleres que xamais lle temblaron as pernas cun orgasmo!
...non sei que cousa será máis triste Tiña moita razón Pepe Carvalho, cando dicia que o sexo maila gastronomía eran as cousas máis serias que había.
Eu, o mesmo que el, tampouco como calquer cousa. PaSSiVe aCTioNO méno tinha um ar tranquilo
E a calma dum falsário
Tocava suavemente e com estilo
Para enervar o adversário
Ele tinha já algo de artista
Naquele seu jeito de pluma
A sábia pose dum mestre bilharista
Que nem o próprio tempo esfuma... (Rui VeLoSo)  aCTiVe aCTioN
 Alguén dixo,falando de fotos, que se miras de noite e de lonxe, a través dunha ventana, a silueta dunha muller bailando ao ritmo dunha música que ti non escoitas...témo-la radiografía dunha fotografía.
Claro, se a muller baila ao compás da música de Carlos Nuñez a fotografía é de concurso. Ás veces gustaríame facer unha interpretación máis lúdica dos meus traballos como fotógrafo, mais agora, nesta hora maina da noite, non teño ganas nen argumentos para catalogar esta foto... polo que, mellor será seguir escoitando a María do Ceo cantando fados, lendo os blogs dos amigos e mudalo verbo. Para pintar un neno hai que facelo con moito cariño...(GLoRia FueRTeS) Así queda a foto despois de eliminar ese muro. Tiña razón Xisbe, ás veces hai detalles que sobran, que despistan moito máis do que aportan.
Foime un pouco difícil escoller a foto para o tema de hoxe. Xa sei que o mundo é moi grande, seino desde que escomencei a camiñar. Primeiro desde a minha casa até a escola da Capilla e máis tarde desde Dorvisou até o Castro de Cumeiro para coller a "guagua" escolar...
Si,o mundo é moi grande. E a minha aldea, desde a chousavella, tamén.
...jeje, como se nota que só me quedan uns días para colle-las vacacións. Todo é camiño e verdade...ou eso parece que é ás veces.
 Si peke, está un pouco retocada. Esta que aquí che deixo é a orixinal.
Cando revelaba en BN disfrutaba moito sombreando ou manipulando dalgún xeito as fotos. Unhas veces ás coloreábamos un pouco con acuarelas ou ás virábamos con productos químicos. Agora,con estos fabulosos programas de fotografía podes facer até milagres e senón que lle pregunten aos asesores de imaxe de Manuel Fraga...jeje.
Tampouco quero dicir con esto que todas estén retocadas porque a calidade que me ofrece esta cámara dixital é boa, aínda tendo en conta que descoñezo moitas das posibilidades que me ofrece. Moitas veces penso que este mundo sin deuses sería moito máis xusto. Cada día que pasa o meu santuario é menos monoteista, tanto rindo culto o Rioxa, Priorato, Somontano ou Ribeira do Duero. Tanto me da que me da o mesmo... Sostiña Einstein a teoría de que os humanos, somos esencialmente iñorantes. O que non sei é se falaba tamén dos políticos do PP.  Unha das ventaxas de vivir nas Ilhas Canarias é que a roupa seca antes.
...Unha desventaxa é que no podo facer nada por "botalos". De sabelo, houbera cruzado o Atlántico, pois eles si poden facelo. De todolos xeitos, como este ano estarei por aí, intentarei carrexar voto convencendo a minha nai e a minha sogra de que, agora con ZP, non lle quitaran a paga senón votan o PP.
Si, tal vez un pouco tarde...xa o sei. ¡Que lle ímos a facer!
Parece que foi onte é xa hoxe é mercoles. ¡Todo sexa polo PHoToFRiDaY do CaRaLLo...! Sempre disfrutei moito das víspras das festas. Ás veces tanto como da mesma festa...
¡Xa todo me cheira a VACA...cións! A verdade é que atópome un pouco devanado. Sinto como se tivese o espíritu amoado ou ferida a vontade.
Tamén é certo que moitos foron quenes de facer da nada poesía...
(lástima que os meus non podan comer dela) FoTo enviada por MachiA VACA É O SÍMBOLO DA PAZ...Castelao -Non está mal, espiña,non está mal -dixo Candela conciliador-. pero moito me temo que a arte de hoxe, na fin de milenio, procure a serenidade das cumes nevadas.
Espiña non respondeu. Acompañou ó crítico ata a porta da pensión e ó despedirse unicamente dixo: Terán cumes nevadas.
Aquela noite pintou un branquísimo lenzo.Branco sobre branco. Logo fixo un corte de navalla na palma da man e co seu sangue pintou unha vaca.Unha vaca vermella e feliz sobre a neve.(Manuel Rivas en uN MiLLoN De VaCaS)Claro está que Mariano Espiña, o mesmo que esta vaca ou Laxeiro tamén eran do reino do Laranxo. Tiña moita razón Manuel Rivas cando traducía aquelo de "There´s no such thing as a free lunch" como: Non hai nada como unha boa papatoira da XuNTa.
¡Con gaita ou trombón, empanada ou lacón...!
¡Bon proveito Galicia! -¿Qué me das e son teu mozo?
-¿Eu? Eu douche unha labazada. (CaSTeLao)
|
DoRViSou
Temas
Archivos
Enlaces
MeuS eNReDoS
AULA DA NATUREZA
FOTOGRAFÍA
BLOGS AMIGOS
NA LAREIRA
Otros
|
