Facebook Twitter Google +1     Admin

Se muestran los artículos pertenecientes a Mayo de 2008.

ToDo e NaDa...

IMG_2109

ZooM

Estou na minha praia dos enoxados. A marea alta tragou a praia inteira dun bocado. Nestas horas da mañán adoito a estar sempre so pero hoxe, ao carón da pedra na que estou sentado, hai unha señora esparramada na areia. Unha señora que semella non pensar en nada.

Máis lonxe, sempre lonxe da pedra na que estou sentado, hai tamén dúas mulleres e un home bebendo  mate. Os tres falan, falan e falan sen dicir nada. ...

E todo elo, mentras estou sentado nunha pedra, escribindo e pensando na fascinación de non pensar en nada.

Etiquetas: , ,

01/05/2008 04:36 dorvisou #enlace. Ecce Home Hay 8 comentarios.

DoRViSou

 

Cando chegamos a certa idade parece que temos a obriga de sabelo todo. Digoo,  porque os que temos fillos facemos moitas veces o ridículo intentando maquillar a nosa propia iñoranza.

Se non queredes pasar por parvo cando o voso fillo vos pregunte algún día, que cousa é DORVISOU, non vos perdades este video.

Etiquetas: , ,

09/05/2008 03:22 dorvisou #enlace. Natureza Hay 6 comentarios.

¿Y esta publicidad? Puedes eliminarla si quieres

O MuiÑo De CLaDoMiRo...

 

Hai xente que non lle chega con ter un chalet en Marbella, tamén queren un yate e un ferrari. Pero por sorte, tamén hai outros que son felices vivindo na aldea, cultivando vellos oficios e restaurando vellos muiños.

O muiño dos Cladomiro foi inagurado polo alcalde e restaurado pola familia Taboada Verde....¡OLLO CO DATO!

Etiquetas: , ,

17/05/2008 09:58 dorvisou #enlace. SeMeNTe Da TeRRa No hay comentarios. Comentar.

XoSé TaBoaDa, arte e oficio

Tenho sonhado mais que o que Napoleão fez.

Tenho apertado ao peito hipotético mais humanidades do que Cristo
Tenho feito filosofias em segredo que nenhum Kant escreveu.
Mas sou, e talvez serei sempre, o da mansarda,
Ainda que não more nela;
Serei sempre o que não nasceu para isso;
Serei sempre só o que tinha qualidades;
Serei sempre o que esperou que lhe abrissem a porta ao pé de
uma parede sem porta...

(Álvaro Campos, heterónimo pessoaiano na Tabacaría

Etiquetas: ,

LiQuoRe Do NeGRo CaFé

Un día, fai xa moitos anos, unha pándega de rapaces, todos eles criados no ocaso do arado de pau, xuntáronse nun vello pendello para tomar licor de café ata que se acabou o licor de café e chegou a garda civil.

Si, un día, fai xa moitos anos...

 

 

 

Etiquetas: , ,

22/05/2008 12:04 dorvisou #enlace. Ecce Home Hay 4 comentarios.

PeSaDeLo

 

IMG_0059

 

Esta noite espertei cando fuxía do lume.

E agora, teño medo, aínda cheira a churrasco.

 

Etiquetas:

24/05/2008 12:03 dorvisou #enlace. aRRouTaDaS Hay 6 comentarios.

MuNDo RoSa...

 

Postres

 

ZooM

 

Este pasado fin de semana chegou unha parella a comer ao restaurante. O meu comportamento cara á eles foi o de sempre , como cando teño que recibir alguén que non coñecía denantes. Saúdos reverenciales, ollares aterciopelados, sorrisos académicos e xestos ortodoxos… de aljo teñen que servir tantos ano de exercicio...dijo eu tamén, ¿ou non?

E xa ao remate do xantar, no doce tempo doce, confesáronme a súa dualidade, ao decirme que fai dous anos que siguen o meu blog pero que non acadaron localizacións ata fai uns días, que só sabían que vivía e traballaba nos Cristianos e que lles fascinaban as minhas fotos e o meu xeito de arroutar. Esto non queda nesto, tamén traían, comerán mal ou comeran ben, un agasallo para min. ¡Que ben me sentin!

Que deus vos teña na gloria e moitos anos na terra, Grazas, Alba e Antón, grazas

 

Etiquetas: ,

27/05/2008 11:14 dorvisou #enlace. Xente Hay 5 comentarios.

YVáN DeSCaMPS

 

Yván Descamps, de orixe belga é un artista namorado de Galiza onde viviu moitos anos, concretamente en Pontevedra. Na maioría dos seus cadros a luz e as cores aínda falan galego. Actualmente reside no sur de Tenerife onde pinta e imparte cursiños a outra xente. A minha filla foi unha alumna privilexiada o ano pasado, pero este, decantouse polo tenis e o baloncesto. As paredes da minha casa non son alleas á súa arte, anque o dono do cadro sexa unha vez máis, o meu fillo.

 

Este video que recolle un pouco da súa obra acompañeino cun poema do grande Vinicius De Moraes. Un músico e poeta do Brazil que chegou a minha casa da man do amigo Martin Pawley e xa quedou para sempre.

 

<

Etiquetas: , ,





DoRViSou

Perfil de Facebook de Paco Penas

Archivos

Enlaces


Blog creado con Blogia.
Blogia apoya: Fundación Josep Carreras y los Premios Bitácoras.com 2012 (medio oficial RTVE.es)

Contrato Coloriuris