A foto de hoxe adíco-lha a incombustivel jaio porque foi ela o primeiro que me veu o pensamento cando iba no coche e vin o cartel da foto
A verdade é que cando escribo son consciente das minhas limitacións linguísticas que non fan outra cousa que merma-la minha vontade. E ademáis, teño que confesalo, sempre que o fago, unha sombra a xeito de nube que ameaza con chover tápame o sol. Esa "nuvem" leva o nome de pawley, de jaio, descalza, vendell, graciela, a tola de María e outros que leo cada día. Nunha pequena conversa online con Pawley contábame que cando el escomenzara neste mundo bitacorero, esa forza instintiva de superación foi o que o levou a traballar con máis ánimo cada día. E con esas ansias de superarme ou motivarme me sento a diario neste recuncho. Esta bitácora non pretende ilustrar mentes inquedas nen aspirar a cuotas de popularidade non soñadas. Máis ben, pretende ser un berro calado contra os pecados capitales do mundo E a mediocridade dos deuses que o amparan... cousas intrascendentes que acontecen. Nada, que como xa tedes taxi eu son o cama-eros galego nas Canarias que non regresou a terra no xacobeo (soa ben e todo).