Ainda que vivim pouco, muito sonhei... Já nom me pode dar a vida nada máis. Como na Alexandria que loüys da mao de Anadiomena percurreu, Demétrio em sonhos possuiu a Khisis, e desperto non quijo possuíla. Assim eu renuncio sem saudade nem dor a vivir nada máis, pois já todo o sonhei.... (O mestre Carvalho Calero)
Eu diría que de detalles cativos máis ben.Tamén é certo que esa liña imaxinaria que separa o mar do ceu nas minhas fotos dame que pensar. En fin, que dende que descubrín que detrás daqueles montes da minha aldea había outras aldeas non deixeí de soñar.
Este Blog ha sido creado con Blogia.
Ver derechos de autor
.
Estadísticas.
Admin.
[Blogia colabora con iCities, 1001 relatos y el I Encuentro Rural de Blogs.]
