A MÁIS GRANDE PROBA DO AMOR

ollares.jpg
O meu padriño Francisco do muñeiro de Ollares tamén lle dixo un día a minha madriña Aurora da casa do carpinteiro de Circes que quería envellecer o seu lado.
¡Que bonito!
06/07/2004 02:19

Comentarios » Ir a formulario

gravatar.com
Autor: caladinha

Chorei fai dous días pensando na beleza desa idea, mentres vía "lugares comunes".

En canto ós brocos, algo deixei entre os toxos e as mimosas.

Fecha: 06/07/2004 12:16.


gravatar.com
Autor: xisbe

Longa vida con boa saude para os teus.

Fecha: 06/07/2004 17:40.


gravatar.com
Autor: peke

O malo é que hai xente que non se concede esa oportunidade. Eles o perden... :)

Fecha: 06/07/2004 21:39.



Autor: dorvisou

" Al otro lado me dijeron
los viejos se van convirtiendo en árboles
viejos también sin hojas en el lado del sol
aguardando sin saber que, mudos.
Pero súbitamente un árbol cualquiera
siente subir dentro de el la savia de un sueño
al borde de la muerte ya, pero todavía
tibio como la leche de la madre.
El sueño va subiendo por las venas del árbol
una vida entera que pasa
hasta hacerse pájaro en una rama
un pájaro que recuerda, canta y se marcha
poco antes de que todos los árboles mueran.
Si yo me hago árbol viejo al otro lado del río
y me toca ser el árbol que recuerda y sueña
puedes estar bien segura que soñare contigo
con tus ojos grises como el alba
y con tu sonrisa
con la cual se vistieron los labios de los rosales
en los días más felices."

Caladinha, este poema de A. Cunqueiro é un pouco longo para un comentario pero coido que merece a pena telo sempre presente.

Fecha: 07/07/2004 10:54.



Autor: dorvisou

Gracias Xisbe.
O máis triste é ver como se vai achicando o verbo. Un home de mil batallas ganadas e outras tantas perdidas que co tempo só mira o ceu en silenzo..

Fecha: 07/07/2004 11:04.



Autor: Dorvisou

Sabemolo moi ben quen fixemos oposicións a elo.

Fecha: 07/07/2004 11:08.



Autor: Princesa Fiona

A máis grande ollada de amor que son quen de atopar segue sendo a dos meus avós, pasan dos oitenta e é espectacular

Fecha: 07/07/2004 12:12.



Autor: Dorvisou

A verdade é que en poucas cousas se pode medir tanto a forza do amor como nunha mirada.

Fecha: 07/07/2004 12:24.



Autor: Títalo

Seguro que vostede, Paco Penas de Dorvisou, estará de acordo no fantástico dos apelidos populares. Ben valen un estudio.

Fecha: 08/07/2004 14:28.



Autor: dorvisou

Non son apelidos populares, son "títalos" nobiliarios. Un dos máis curiosos que coñezo e o dunha veciña que se chamaba Angustía de marica.

Por certo, ¿cando voltará a deleitarnos cos seús maravillosos relatos?

Fecha: 09/07/2004 03:12.



Autor: pppnas

Lembrome del coma se o estivera vendo..eu de pequerrecho estiven en Ollares unha parella de anos.

Fecha: 17/09/2004 17:14.


gravatar.com
Autor: ollar

Gracias por este homenaxe que lle dedicas a meus avós. Sólo ti consegues que teu padriño se digne a poñerse diante de unha camara e sorrir. Tes algo especial para eles. Bicos para ti, para Maribel, Uxio e Iria. Vosa prima Laura.

Fecha: 19/11/2004 19:58.



Autor: dorvisou

¡Que sorpresa máis grande!
Este mundo da internet si que é un pañuelo. Podes deixar todos os comentarios que queiras, será un pracer leelos.
Quérovos moito a todos e xa me poñerei en contacto contigo.
Aburiño

Fecha: 20/11/2004 19:53.


gravatar.com
Autor: antonio asorey

que son os meus avos

Fecha: 11/04/2005 12:03.


Añadir un comentario




No será mostrado.








DoRViSou



habitamos

Archivos

Enlaces

aNDaNDo PoLa CaSa

AULA DA NATUREZA

FOTOGRAFÍA

BLOGS AMIGOS

NA LAREIRA

Otros


Suscrí
bete a este blog. RSS 2.0 Este Blog ha sido creado con Blogia. Ver derechos de autor . Estadísticas. Admin. [Blogia colabora con iCities, 1001 relatos y el I Encuentro Rural de Blogs.]