Felicidades Paco por el premio... es a lo que te dedicas? yo siempre tan preguntona... Supongo que eres el de la izquierda.

Yo tambien hace dias que no pasaba por aqui, estamos en paz y siempre me sorprendes con tus fotos y comentarios. Gracias por los tuyos.

Acabo de llegar a Barcelona desde Menorca y ufff... es durillo recomenzar la rutina. Conocí a Sergio y otros foto-bloggers de allí, fue agradable, en mi blog encontrarás un album de fotos.

Saludos.

Noraboa! :)

¡Lamarmetraje! E lojo, ¿cando vaia por esas terras, por quen teño que prejuntar para comer ben? É dicir ¿ti cal ves sendo dos premiados? Eu tamén che son moi prejuntón, como lle pasa a Gloria. E que si non, nunca das aprendido...

Xa me esquencía:
¡¡¡Noraboa!!!

Gracias Gloria, a mi me pasa lo mismo, me gustaría saber que haceis, que pensais, con quien os acostais...jeje, pero bueno, la gente sólo cuenta lo que quiere contar, creo que es normal. Yo suelo ser bastante exhibicionista y también sincero...no tengo los ojos azules ni ya soy rubio...mas bien canoso y poco pelo...la tripita como de dos meses...pero soy bastante feliz con mis problemas.
¡Vaya rollo que te he largado :-)!
Que estos premios reconocen más bien la labor de esos artistas cocineros pero, yo también soy un eslabón muy importante en esa cadena y por eso me hicieron partícipe.
Un bico e moitas fotos.

Agradecido, minha peke...os premios cando non son metálicos valen moito máis :-)

Ninsesabe canto se merecía :-)
Eu son sempre o da esquerda...a dereita ronchéame
de carallo.
O restaurante está no povo dos cristianos, no sur de Tenerife, chámase o Rincón do Arroz e facemos unha cociña mediterranea con productos galegos onde o arroz é o rei. Tamén se pode disfrutar dunhas boas carnes e uns cantos pratos de peixe sen igual.
Se tivese o pracer de telo de comensal algún día prepararíalle un pica-pica de arrincatenabo :-)
De viños non lle vou falar, son a minha debilidade...tanto que ás veces até me emborracho tudiño dende a cabeza atáos zapatos. Unha aperta, compañeiro.

Bueno ya te lo había dicho...felicidades por el premio...y por las fotos!

¡Noraboa compañeiro!.E unha magoa qu non poidan ollar estas fotos en Dorvisou; ¿ou hai alguèn de por alí que ande esgarabellando pola Rede?.
Unha aperta.

Noraboa por ese premio compartido. Sempre enche de orgullo ver recoñecido o bo labor feito.
O restaurante quédame un pouco a desmán pero tenme boa pinta.
Pois nada, a seguir así ou millorando e se non levas máis premios na túa faceta culinaria sempre podes seguir coas fotos que se che dá mui ben.

N O R A B O A meu sol!!!, foi unha sopresa rica rica.

Beijos e Apertas.
:)

Parabéns!alegrome moito e moi favorecido na foto!o pasado domingo fun por dorvisou e deronme saúdos pra ti!moitos bikos. Agora cando vai a tenerife xa sei onde teño que ir comer!jej

Gracias, moitas gracias meus amigos... e xa sabedes, unha botella de viño para o primeiro do blogomillo que entre por esa porta.
El Rincón del Arroz
C/ los Sabandeños. Ed. Soledad Local 1
Los Cristianos - Arona
Tenerife

A miña máis sincera Noraboa Paco...
ë unha mágoa non ter vsitado a miña familia o teu Restaurante, xa que non hai nin 2 semanas da súa volta de Tenerife...Se o soubera antes...
O que sí, e despois de dicir o do arroz, que a ver se te animas e cando te pases polo Concello das Cruces, facemos unha comida curiosa entre os blogueiros da zona...non estaría mal, e así tamén nos coñecemos dunha vez...Ah! e que saibas que non esquecín o da exposición fotográfica... a web da asociación: www.miolosdefume.org

Gracias Checha, eu estarei por ahí arredor do 25 de Xuño ata o nove ou dez de Xullo...serán poucos días para facer tantas cousas pero para unha pequena xuntanza sempre se fai un oco. Xa che contarei, ademais coincido coas actividades da forxa literaria da Solaina i este ano, según me contou un paxariño, gárdanme unha bonita sorpresa...
Veña, unha aperta e falamos.

o dos premios está moi ben porque sempre é un recoñecemento ao traballo que se fai, así que felicidades e non só iso, senón que sirva tamén de aliciente para continuar con máis forza no camiño. eu polo de agora estou bastante pillada de tempo e de todo, pero anoto o nome do restaurante e quen sabe.... quizais algún día che faga unha visita.
ao final nin puiden ler o diario de avisos.
apertas, paco!!

Sería un pracer, Beatriz. Xa teño ganas de conocervos. Se non vai Mahoma a montaña, levaremos a montaña a Mahoma...o que faga falta :-)

¡ah...por certo, non esquenzas de mercar o xornal o día 22...publicaran un suplemento.

os meus parabéns, meu señor, está ben que se lle recoñezan a un os seus méritos,

o rincón do arroz!hmm...ule ben!