Mentras estou a "postear" unha voz amiga encargase de deixarme clariño cales deberían ser as minhas prioridades nesta mañan, víspera da primaveira. É como a voz da minha conciencia. Un anxo con sexo que me sirve de guía. Ela,compañeira de viaxen, sabe moi ben que non teño outras que non sexan aquelas onde podan albiscar os meus sentidos un fisquito de pracer. ¡Agora subo, meu ben, a cortarche as uñas dos pes!
Este Blog ha sido creado con Blogia.
Ver derechos de autor
.
Estadísticas.
Admin.
[Blogia colabora con iCities, 1001 relatos y el I Encuentro Rural de Blogs.]
