Vivín o curso pasado e este (Prestige, 11-M), como se para a vida habitual das aulas e durante unha semana, un mes... entran xornais, grabacións da TV, xente da vida real... dentro da farsa escolar. Parece que os movementos de renovación pedagóxica espertan do seu sono, a educación en valores sabe por fin da transversalidade...E a escola deixa de ser politicamente correcta, e fálase xustamente de políticas, de sociedade, de diferencias...

Pero a media que os media van esquecendo, o compromiso social da escola vaise difuminando e volven o arriba, abaixo, grande, pequeno, sumar levando, tiles diacríticos... ata a próxima vez que o golpe sexa tan grave que remova conciencias masivamente de novo...

Ti sabes moi ben que cada mestre ten o seu libro. Todos tivemos mestres e de todos eles sempre hai algúns que deixaron en ti un recordo imborrabel. Son eles os imprescindibels.
Na formación dos cativos está o futuro e non deberíamos esquencer de que unha boa parte dos problemas que hoxe atañen o mundo, son de índole cultural.

É vostede un pouco esaxerado... :-)

Pode ser certo, pawley. A min pásame coa xente o mesmo que lle ocorre os namorados coa realidade. Pérdeme o afecto...jeje