"Miña nai como era probe
fixo as papas nunha ola,
eu como son fillo dela
o que é rico que se foda!"

¿E por que raios os adultos temos que ser razoables? Supoño que se nos permitirá de cando en vez ser tolitates. ¡Que carafio! :)))

Por certo, a foto estupenda (coma sempre).

Caladinha xa teño a formula da pobreza: -x-=+(-).
Peke: ¿probou vostede ser rica?.
Claro que se nos permite de cando en vez ser tolitates. Sempre que non haxa nenos diante, eh.
Por certo, teño que decirlle que me encanta como ordea as palabras e tamén pedir perdón polos castelanismos que me deixan co cú ao aire tantas veces...e que eu pensaba que se decía aparexar e resulta que non, dise aparellar. Xa me entende.

De cando en vez os nenos agradecen ver comportamentos toleiráns nos adultos. Sérvelles de esperanza. :)