"Se o instinto e a razón che marcan camiños diferentes, sigue o teu instinto porque a razón é cousa de todos". Esta fraseciña de Villaespesa iluminóume moitas veces neses días escuros i espesos da minha vida. Hoxe,día libre, día do meu orgullo pailan e lonxe daquel desacougo ou proído xovial vou ir camiñando até o cume desas montañas que tendes na foto, que mesmo parecen dous montóns de area e non o son, para disfrutar da paisaxe, dos aromas do mar, da poesía, da fantasía...
Xa sei, que teño que quitalas malas herbas das plantas e limpala terraza, cambiala luz da entrada, ordealo trasteiro... pero é que hoxe levanteime daquel xeito e síntome rrarorrarorraro.
Se te sintes rrarorraro.. eche cousa do corpo;como dicía un que coñeceía eu: se o corpo che pide auga, dalle viño..e se che pide viño.. dallo.. non e bo irlle sempre pola contra. Por certo o enlace que tes a miña páxina non funciona. si lle tes posto www , proba a quitarllo. unha aperta
Xa está correxido, pp. Pola mañan estaba rrarorraro e agora estou cansocanso. Ando maquinando co meu fillo de facelo treito do camiño de Santiago dende O Cebreiro no vindeiro vran e teño que ir poñendo a máquina a punto. Mesmo terei que ir pedirlle consellos o meu amigo Román que camiñou tres anos e medio sen parar.
Pois en Turquía non foi...jeje Ocorre que se endereitaba u horizonte desaparecíame a cabeza do monstruo da foto. A praia é a do Medano. Un povo do município de Granadilla do que seguramente xa escoitou vostede falar algunha vez anque só fose por estas cousas.
Este Blog ha sido creado con Blogia.
Ver derechos de autor
.
Estadísticas.
Admin.
[Blogia colabora con iCities, 1001 relatos y el I Encuentro Rural de Blogs.]
