...da confusión placenteiro-dolorosa da primeira vez, chegarán momentos de perfección e éxtase sublime...

...agardamos por todos...

Aos cuarenta disfrútanse moito esos momentos da éxtase sublime. Se te descoidas vólveseche acedo o caldo.
¡Noraboa polas túas fotos. Esta semana atopei moitas e boas no blogomillo. Ímos ter que facer o noso photofriday.

Me ha encantado visitarte porque me flipan las imágenes de este sitio

Un saludo

"Imaginate" lo que me han gustado a mi esos labios rojos. Lástima me da no tener la oportunidad de poder fotografiar los de miss Lleida,una tarde de relax como la que tengo hoy.(es que mi compañera está con aquí hay tomate, tv, a vueltas)
Gracias por todo.

Longa vida a este pantano.
A estrea é magnífica; vas ter que superarte día a día, e non ch vexo doado. :)

Esta é das mellores.

Non vai ser doado,non. Eu con intentalo xa teño dabondo. Onte,nun xornal deportivo, recordábanos Irureta, adestrador do Deportivo Da Coruña, unha célebre fraseciña que dicía, "hice lo que pude" que sería como lle gustaría a el que o recordasen. Pois eu, o mesmo, nen máis nen menos.

Óscar, as mellores son aquelas que nunca se chegan a sacar porque non tiñas a cámara a man. Fas moi ben levala sempre contigo.

Xa pasaba moito por eiquí...mais agora xa teño unha razón de peso: ver si podes quitar fotos mellores ca primeira. Non vai ser doado, non...É moi boa.

No, se o final ides conseguir que non volva a postear :)
Podo confesar que tendes boa culpa todos da minha inspiración. Xa non podería facer máis fotos só para gardar nos caixóns.
Grazas parroquia.