Despois de ler este artigo , que me serviu de reflexión, teño que aclarar, por unha cuestión de ÉTICA, que a minha visita o zoo onde saquei esas fotos de animais en cautividade non foi puramente ociosa ou de recreo. Antre outras cousas serviu tamén para compartir coa a minha filha Iria de sete anos a idea de que o habitat natural de todos eses animais era a propia natureza i en libertade.

Non quero que ninguén se sinta ferido na súa sensibilidade e amor por estos animais  coas fotos nen polo caracter informal das minhas arroutadas. De aí, que por hixiene mental, decida retirar os comentarios e deixalas fotos como denuncia.

Ah, e sintoo por Marinha que se queda sen poesía...noutra ocasión será, minha ruliña.

¡Rectificar non me vai a facer máis sabio, un pouco máis humano se cabe!