Este posteo faime lembrar aquel comentario onde lle ofrecías un *ijo* a unha rapaciña.
A gheada dá para situacións cómicas como a do camareiro que ofrece un Málaja Virguen.
Un saúdo neste día soleado.

Mira Pedro, gracias a esta bagatela de blog millorei un pouco o meu galego, aínda así moitisimas veces ando a patadas co diccionario. É o prezo que hai que pagar por ter ido demasiado tempo coas vacas. Cando escribes con certa fluidez, as ideas son como máis nítidas, se tes sempre a man unha palabra para concretar e definir é todo máis doado. A hora de falar outros tres quartos do mesmo...de aí, que un home de letras poda expresarse con maior libertade ca un home do campo anque tamén deberíamos facer un esforzo para escoitar ou entender a este último, deseguro que tería moitas cousas importantes que contar polo simple feito de ser humano tamén, anque non o pareza.
Xa paro, xa paro...teño que ir coas vacas outra vez...deica.

Tranquilo que non o dicia por mal. Eu tampouco son de letras nin de vacas; mais ben fillo de obreiro.
Un saudo.

Hola Paco , fantástica foto amigo , el unico pero es ese marco que distrae un poco la atención sobre el motivo principal(te estamos dando eeh!, entre el ilustrado y yo...).Por cierto tienes una sorpresa en tu hotmail...
Saludos.

Ehhhhhh...que eu non me enfadei, ao millor foi por ese "mira Pedro"...jeje. Eu non quería xustificar nada, ese contingente de verborrea só é froito dun desaxuste...jajjaja
Saudiños amigo Pedro.

Graciñas Sergio, ese marco ya no tiene remedio, estaba probando una cámara que compré a mi hijo y...
Voy al correo.