Pido talvez o que non podes dar-me.
O que talvez ninguén
pode dar-me. Isso pido.
Mas se tenho necesidade
desse alimento, pouco consolo é
para a minha fame que tal grao
non se dê nas estepas desta terra...
Estos versos do grande mestre Carvalho Calero, resumen que nindiola o meu estado de ánimo nestas datas.
Autor: Paco Penas
Tamén é verdade que os versos do mestre Calero andaban na procura de alimento para o espíritu, pero eu quería ir máis alá, aínda sabendo que estou sen dentes :-)
Fecha: 24/01/2008 13:46.
Autor: Meris
Resultame curiosa a foto. Non ten nada que ver, pero eu nas matanzas tradicionais sempre vira os porcos colgados o revés, ca cabeza cara arriba.
Esta chamoume a atención...
Fecha: 24/01/2008 18:19.
Autor: Mabuel Busto
Amigo Paco vas ter que contentarte de momento. Cando a tecnoloxía permita enviar algo máis que imaxes e sons e abarque ao restos dos sentidos eu podería enviarche o recendo do cocido o próximo domingo.
Que non é pouco. Contábame un profesor meu de cando el era estudante e non tiñan cartos para mercar pasteis. Daquela poñíanse diante dunha confitería e contentábanse co recendo.
Unha aperta.
Fecha: 25/01/2008 12:24.
Autor: Manuel Busto
Amigo Paco vas ter que contentarte de momento. Cando a tecnoloxía permita enviar algo máis que imaxes e sons e abarque ao restos dos sentidos eu podería enviarche o recendo do cocido o próximo domingo.
Que non é pouco. Contábame un profesor meu de cando el era estudante e non tiñan cartos para mercar pasteis. Daquela poñíanse diante dunha confitería e contentábanse co recendo.
Unha aperta.
Fecha: 25/01/2008 12:25.
