¡Que bonito xeito de demostrar o aor que un leva polo seu país!
Fermosas as imaxes e excelente a música.
Mil apertas.

Mui bo o vídeo e a música que o acompaña.

E cal foi a reacción dos fillos?

Iso, que dixeron os fillos?

Unha xoia.
Os nenos, sejuramente, entenderano todo aljo máis tarde.
¿E o pequeño no colo do avó ves sendo ti?

Calade, calade...a derradeira disputa coa minha filla tívena onte pola tarde, cando lle chamei mentirosa por dicirme que só lle quedaba a tarea de mate para baixar a xogar un fisco. E ela contestoume "Papa, dende cando ocultar as cousas é mentira..."
De verdade, como di un amigo, pior é estar casado cunha abogada.
j.Cabello, o neno que está no colo do avó é o meu fillo Uxio, eu sempre estou detrás da cámara :-)
Moitas grazas a todos e perdoade a minha inconstancia blogueira, ando metido e sometido pola relatividade do tempo. Ás veces a vida asemella ser unha curtametraxe. Non hai máis cera ca que arde...
Bicos e abrazos.
¡Quérovos...!