...Non sei, é unha parvada que vaias ao hotel, ao cabo es... -¿ que son eu? -...Home, es unha amiga, ¿non? - Son a túa amiga. Supoño.Esta marca que tes no brazo, ¡de que vacina é? - Nin puta idea, na mili púñannos en ringleira e chuzábannos aí cun combinado antitanque. debe ser unha vacina contra o mundo. -Estaría ben, unha vacina contra o mundo, contra a vida. Contra que non te queiran. Que cha puxesen de nena e logo nada che fixese dano. ¿E esta cicatriz de que foi?- os seus dedos desceran e acariñan unha costura na pel do costado -Apendicite_ incorporouse sobre un cóbado e ela sentiu o seu alento e a súa voz sobre ela-, Oes, tía, deixame que che mire a ti as cicatrices, tamén debes ter algunha ferida, ¿non?,paréceme que tes aquí uns vultos raros. - xa vexo que estás quente, non che colla frío. Hai unha feridiña que precisa que lle des coidados. Quere aloumiños. -¿E non quererá outra cousa? Teño aquí un músculo que ten unha tatuaxe que di:* Teño frio e busco abrigo*. -Logo, primeiro dáme aloumiños, xa virá logo o músculo... Hoxe tamén eu estou morriñenta, quéreme suaviño, Manuel. Estou rara. Non sei se é lúa chea ou que me está para vir a regra.