...din por aí, que a melancolía crea adicción... vamos, que un se acostuma e disfruta nese estado...

¿A soidade lévate a recuperar vellos textos, lembrar vellas sensacións ou ambas as cousas?

Non creo que o sufrimento fose ou sexa unha moda. Máis ben é algo consubstancial ao ser humano.

dorfun e peke:
Un pouco de melancolía non lle fai mal a ninguén. O difícil pode ser controlala e que non te leve a vivir cos pes por un lado e a cabeza polo outro.
En canto o comentario de peke decir que non había pensado nesas cousas pero é certo que me leva a mergullarme no baúl dos recordos e até soño todalas noites, cousa que non acostumo normalmente.
Tamén é curioso que das duas persoas que están fora da casa, xa que o meu fillo regresou para preparar examenes en Setembro, é a ausenza da minha cativa quen máis ensancha a minha tristura.