ZooM
Estou na minha praia dos enoxados. A marea alta tragou a praia inteira dun bocado. Nestas horas da mañán adoito a estar sempre so pero hoxe, ao carón da pedra na que estou sentado, hai unha señora esparramada na areia. Unha señora que semella non pensar en nada.
Máis lonxe, sempre lonxe da pedra na que estou sentado, hai tamén dúas mulleres e un home bebendo mate. Os tres falan, falan e falan sen dicir nada. ...
E todo elo, mentras estou sentado nunha pedra, escribindo e pensando na fascinación de non pensar en nada.
Autor: caladinha
Que sensación tan zen transmite.
El mar ya oscuro: los gritos de los patos apenas blancos
Fecha: 01/05/2008 12:27.
Autor: Paco Penas
Neste mundo no que vivimos é difícil non pensar en algo. Cando coidas que o conseguiches soa o móvil. (eu non o teño pero xa me entendes)
Fecha: 01/05/2008 21:29.
Autor: Chousa da Alcandra
E baduamos e baduamos, e nada comunicamos. Cantas veces pasa!
A tua foto sí que comunica. Inspírame unha casa guanche calmosa e pacífica, ainda que volcánica...
Fecha: 02/05/2008 11:01.
Autor: muralla
Débese estar mui ben nesa praia!!!
Sentome un ratiño o teu carón e dígoche que te quero, ainda que non o demostre...
Bicos
Fecha: 05/05/2008 09:57.
Autor: Paco Penas
Chousa, peke, Marinha, Muralliña dos meus amores, muñeiro da vida, grazas pola visita e polos aloumiños.
Fecha: 07/05/2008 02:51.
Este Blog ha sido creado con Blogia.
Ver derechos de autor
.
Estadísticas.
Admin.
[Blogia colabora con iCities, 1001 relatos y el I Encuentro Rural de Blogs.]
