No camiño de Santiago, posiblemente non atope eu esa espada que me convirta en maestro RAM, pero do que estou seguro, é de que na minha vida, vai haber un antes e un despois... o mesmo que lle sucedeu a Paulo Coello.
O camiño de Santiago, nese primeiro treito por terras galegas, non deixa de ser a minha primeira experiencia, mais manteño a esperanza de completar o camiño por estapas nos vindeiros anos. Nun principio tiña a idea de facelo na compaña de Uxio, mais ao final contaremos co guía espirual que aparece na cabeceira deste blog, que ao xeito de Petrús, irá reconfortando o noso propio coñecemento coa sua longa experiencia, poi coido que vai ser a terceira vez que pisa o mesmo carreiro.
... E para os meus amigos, prometo fotos, fotos, moitas fotos.
Vai millorando ese pe, que te vai facer moita falla. O camiño é longo, pero faise. E ti tranquilo, aproveita e empápate de vida, que xa nos contarás. A súa parte tocaranos.
Sin duda ha de ser unha magnífica experiencia. Xa verás!
E quería aproveitar para convidarte a participar no sorteo de 6 estadías noutras tantas casas Rurais galegas. Pásate polo meu blog para ver o sinxelo que é participar nesta idea que lanza o incansable Julio Cougil dende o seu blog "Sempre en Galicia"