Horas profundas, lentas e caladas, feitas de bicos ardentes.
Bocas quentes, moi quentes.
Chove.
I eu máis ti a foder sen pudor, no cabo da horta,
mentras as galiñas poñen ovos.
Chove.
O barullo da choiva é melodia para os nosos corpos mollados,
entregados, empapados, abrazados...
Xa non chove.
Xa escampou, xa as galiñas non poñen ovos,
xa non che quero...meu ben. ATA OUTRA
Paco Penas de DORVISOU
Autor: IMma
He entrado por casualidad, y me gusta lo que escribes... ya miraré de entrar más amenudo...
por cierto, me sabe mal pero no sé "hablar" ni escribir en gallego, pero lo entiendo.
besos y buen año :)
Fecha: 04/01/2004 02:13.
Autor: Dorvisou
Inma: sorprendeume o teu primeiro comemtario, menos mal que fixeches un segundo para a minha tranquilidade.
Os meus textos non deixan de ser arroutadas.Graciñas
Fecha: 04/01/2004 03:19.
Autor: siroco
Coido que a o darlle a volta a foto, chegase a verdadeira realidade.¿Ou, non?.
Perdoade que o meu galego non sexa moi bon
Fecha: 11/01/2004 20:57.
Autor: Dorvisou
¿ cal é estado normal desas cousas?, a non ser que se tome unha viagra despois das comidas
Fecha: 13/01/2004 02:10.
Este Blog ha sido creado con Blogia.
Ver derechos de autor
.
Estadísticas.
Admin.
[Blogia colabora con iCities, 1001 relatos y el I Encuentro Rural de Blogs.]
