Blogia
DoRViSou

Autorretrato

Autorretrato Horas profundas, lentas e caladas, feitas de bicos ardentes.
Bocas quentes, moi quentes.
Chove.
I eu máis ti a foder sen pudor, no cabo da horta,
mentras as galiñas poñen ovos.
Chove.
O barullo da choiva é melodia para os nosos corpos mollados,
entregados, empapados, abrazados...
Xa non chove.
Xa escampou, xa as galiñas non poñen ovos,
xa non che quero...meu ben. ATA OUTRA
Paco Penas de DORVISOU
¿Y esta publicidad? Puedes eliminarla si quieres
¿Y esta publicidad? Puedes eliminarla si quieres

7 comentarios

Dorvisou -

¿ cal é estado normal desas cousas?, a non ser que se tome unha viagra despois das comidas

siroco -

Coido que a o darlle a volta a foto, chegase a verdadeira realidade.¿Ou, non?.
Perdoade que o meu galego non sexa moi bon

Dorvisou -

po zi. Agora, se lle das a volta a foto xa deixa ser autorretrato...je

Martin Pawley -

Así que autorretrato, eh? Menos lobos, Carrapuchinha! ;-)

Dorvisou -

Inma: sorprendeume o teu primeiro comemtario, menos mal que fixeches un segundo para a minha tranquilidade.
Os meus textos non deixan de ser arroutadas.Graciñas

imma -

por supuesto tb me gustan mucho las fotos :)

IMma -

He entrado por casualidad, y me gusta lo que escribes... ya miraré de entrar más amenudo...
por cierto, me sabe mal pero no sé "hablar" ni escribir en gallego, pero lo entiendo.
besos y buen año :)
¿Y esta publicidad? Puedes eliminarla si quieres