Autor: peke
E sabe que non vou poder resistirme.
Desde que me fallan os brazos non podo facer fotos como eu quixera, pero segue sendo unha paixón que me desborda. Como esta foto, Dorvisou. Pura poesía.
Fecha: 25/05/2004 13:01.
Autor: dorvisou
A foto é pura poesía,si. Pero o peor é o desaxuste ecolóxico que ocasionan os malditos encoros na Galiza rural. Esas días de neboas infindas que non deixan espalla-lo sol.
Fecha: 26/05/2004 03:27.
Autor: caladinha
Na miña aldea son frecuentas as noites e as mañás así, de xeito natural, non hai encoros preto. Ó ver a foto paréceme que podo revivir esa sensación de tocar o ar, sentir o húmido tacto da néboa envolvéndote.
Fecha: 29/05/2004 18:15.
Autor: caladinha
Na miña aldea xúntanse o Arnego e o Deza, de aí moitas das mañás de néboa, aghora calcule voçe.
Fecha: 31/05/2004 10:40.
Este Blog ha sido creado con Blogia.
Ver derechos de autor
.
Estadísticas.
Admin.
[Blogia colabora con iCities, 1001 relatos y el I Encuentro Rural de Blogs.]
