Blogia
DoRViSou

A MuLLeR Do PaRRoTe DeSDe o XaRDíN De SaN CaRLoS...

mulleres galegas_8-1
Tamén hai unha señorita, e seino por Ana, a leiteira, que escribe poesía e que disque dixo que ese don traspasárallo o espírito de Bécquer,
que o dese si que nolo aprenderon na escola, o volverán las oscuras golondrinas, moito me gustaba, e a ela tamén lle debía gustar porque o encontro co espírito foi na praza das Bárbaras, e o espírito posuína e disque a deixou preñada. Preñada de poesía. Amalia e Ana veña a rir co conto, coa pichola do leite do espírito, ai o espírito, ai. E aínda habemos de ir polas Bárbaras, Ó, a ver se atopamos o espírito de Gustavo Adolfo?
Pois eu xa fun, díxenlles. E deixeinas sen fala, sen tempo de rir, tan de súpeto foi.
E que?
Gústame máis outro que hai no xardín de San Carlos. Ese non preña.
Amalia, facendo a escandalizada: Ai, neniña! E ti estás feita unha puta dos espíritos.
Así, no lo contaba Manuel Rivas en "os libros arden mal"
¿Y esta publicidad? Puedes eliminarla si quieres
¿Y esta publicidad? Puedes eliminarla si quieres

2 comentarios

Paco Penas -

Nestes días de frio non está demáis abrigarse, no sexa que nos colla o espírito e nos fóda.
¡Saúde e terra, parroquia!

a pirámide -

É que Bécquer é moito poeta de dios. A ver cando saca outro libro que hai moito que non escribe nada.
¿Y esta publicidad? Puedes eliminarla si quieres