Blogia
DoRViSou

PiNTo e MaRaGoTa...

mulleres galegas_3

Intentando poñer un pouco de orden nos caixóns das minhas fotos, van aparecendo algunhas que xa un tiña esquencido ou mesmo descubrindo outras, fotos que naquel día pasaron desapercibidas e hoxe as ves con outros ollos. O que si é verdade é que, co paso do tempo, a fotografía sempre axuda a abrir o baúl dos recordos para rematar empapandote de melancolía e outras sensacións.
Esta foto de hoxe recórdame aquela caldeirada de Pinto e Maragota que comín na casa do Rillote nunha aldea que se chama Leloio. Baixáramos a comprar o peixe a lonxa de Malpica e unha señora que vendía percebes , intuindo xa que era eu das terras do Deza,  metiume gato por lebre....Pero bueno a caldeirada estivo insuperable e aínda hoxe, mirando esta foto pareceme que ule e alimenta.
¿Y esta publicidad? Puedes eliminarla si quieres

6 comentarios

Ninsesabe -

Dijo eu que me parece que a aldea onde zampaches a caldeirada de pinto e marajota ven sendo Leiloio, cerca de Buño indo cara Razo, e que ademáis do pinto e a marajota comeches tamén a i...¿Ou non?
En canto á foto, é unha pena que agora o das subastas esté todo tan dixitalizado...Antes era mellor, dijo eu.

rifenha -

Agora, por náo haver, nem há subastas. Vendem tudo no mar, polo telemóvel, e os camiões levam ao Muro.
Alomenos, em Camarinhas é assim.
O peixe préto que se pode comer, é o de algúm que vai com sua gamela, e depois a mulher vende na praça.

Gloria -

Sempre me atrajeron las subastas de pescado... es curioso ver tanta mujer. Las que yo he he conocido habían mas hombres.
Estas muy callado ultimamente, espero que todo vaya bien.
Besiños catalanes.
¿Y esta publicidad? Puedes eliminarla si quieres

Paco Penas -

¡Eh...que aquí desaparece todo, os meus comentarios, os posts do mes de Febreiro...! Como sabedes Blogia tivo problemas co servidor e parece que as cousas andan un pouquiño lentas. Espero que pronto todo volva a normalidade.
Un bico a todos.

pepe penas -

Hai a quen non lle gusta o peixe..o pai dun amigo meu dicia: os peixes...os peixes...por min xa podian afogar todos

sardiñeiro -

os peixes son parte da nsa vida vivindo da costa da morte o mar e parte da nosa vida o problema sn os prezos ke sn mo baixos a si komo por exemplo as fanecas van a 0.30 o kg
¿Y esta publicidad? Puedes eliminarla si quieres