Contrastes

A VIDA É UN CARNAVAL

"A solución está no disfraz"

SENSACIÓNS PERDIDAS

Díxolle unha vez Federico Fellini a José Luis Villalonga " Xúroche que son completamente incapaz de inventar; a única cousa que sei facer é interpretar os meus propios recordos", pois ben, a min pásame outro tanto.
Só onte as catro da madrugada pareceume recuperar algo de inspiración poetica, mais só foi un espellismo culpa do efeucto da augardente tostada do meu amigo Anxo Santos.
Non sei como fixo James Joyce escribindo novecentas páxinas de texto para describir tan só dazoito horas de vida.
¡Que bárbaro!
Tamén teño que decir que neste recuncho, antre posters de Eminem, Holly Hunter e Evan Rochel Wood, síntome como extraño na minha propia casa

REFLEXIÓNS en do maior

"Os fracasos na vida fanme mudala espranza."

"A minha vontade non é suficiente para superala realidade."

"A vida segue o seu curso e o relóxio parece que só delonga o tempo nos intres máis miserabels."

"As debilidades dun pae non fortalecen en nada a aprendizaxe dun fillo."

"Os sonos, que pena máis grande, só poden ser un anticipo das nosas posibilidades."

"Vivo como nunha illa sen pontes e por onde non pasan barco con amigos abordo. Sendo a situación presente da minha vida triste e doorosa...¡amigoooo!

ESTAS E OUTRAS MOITAS FRASECIÑAS PULULAN POLAS NOTAS DOS MEUS DÍAS DE MAIOR INCONFORMISMO. TAMÉN HAI ROSAS E MIMOSAS, NON TODO ÍAN SER TOXOS.

CARONTE (o gardián da torre)

Nestas pasadas vacacións fíxenme cunha Olympus modelo camedia C-10 para curiosear, máis que nada, na fotografía dixital e agora despois de percibir a ilusión de algúnha xente do blogomillo xa non atopo acougo. O meu amigo e fotografo Dominguez dime que non faga caso, que o encanto dos 35mm non o atoparei na dixital. Tamén sei que son un bon cliente seu e ten medo de perder eses centos de fotos que revelo cada mes. Xa lle dixen que coide do amigo.
Se alguén ten a ben aconsellar algunha cámara sobor dos catrocentos-quinientos euros que mo diga.

Nunha palavraXENTE QUE VAI E VEN

Dende logo que o mes de Agosto non é o mellor para postear. O horario de traballo viuse alterado por razons obvias e se temos en conta a minha tendencia a visitar certas terrazas de verao, xa vos podedes maxinar.
Neste mes de Agosto quero facer outras cousas que non me permiten as obrigas durante boa parte do ano.
E como Setembro está preto....¡SAUDE E TERRA

O ESPECTÁCULO

Nun debate da T.V dous homes falaban a berros ( que é o que está de moda) de sexo.

E que vostedes os heterosexuais...

- a min non me insulte vostede, eh.

¿sabe vostede o que quere decir heterosexual?

-Non, non o sei. Mais a min non ten porque chamarme esas
cousas...

.

CHÁMOME modesto RODRIGUES e pensar cría en min un sentimento de culpabilidade

O meu estado civil de "RODRIGUEZ" reduce salvaxemente o estado anímico e a eufória da noite tradúcese polo día nunha renuncia voluntaria das obrigas.
Ter que cargar a lavadora non é dificil. O dificil é ter que colgar a roupa.
Encher o borralleiro de colillas e carabuñas de cereixas tampouco conleva maiores esforzos. Levantar o cú do sofa para baldeira-lo, Sí e moito.
Meterse na ducha coa calor que fai é unha necesidade fisiolóxica. Non ter a quen pedirlle unha toalla é desolador.
Estou moi ferido, calo e aturo.

CARALLO DE PAO

Mirou a foto e dixo : ¡anda! ¡mira!, un electrodoméstico borracho...
e quedou cavilando na sequedade vaxinal das señoritas de Avignon.

CONAS INFINDAS

Conas infindas. Ginés Celdrán Gallego

Ela estaba sentada no fondo da cama, colleu o enano antre as pernas e díxolle: ¡cómeo!
E o enano mirandolle ao coño, berrou: ¡A min non, a min non...!

ESPELLISMO

Non vos fiedes dos espellos. Moitas veces non fan máis que muda-la realidade.

BARBIES

As monecas nas mans dunha nena rezuman felicidade

GRANDES FESTAS EN DORVISOU

Chove,
hostia, que putada ir a boda coas bragas molladas.
Letizia está tensa. Nótaselle a falla de sexo
mentras a min férveme o leite.
Hoxe é día de festa.

Chove,
Felipe da unha aperta a papá oso,
odia o protocolo.
Mira a letizia e pensa: ¡ay carajo, se estiveramos sos!
mentras, catro vellas durmen un sono debaixo das grandes pamelas.

Chove,
A plebeia xa dixo que si,
escoiteino eu,
mentras o meu corpo daba de sí.

Que non, que non estou loco. Levanteime e facía sol,
un día incrivel, mesmo todo me parece mentira...
Sentin a necesidade dun post Real e non o souben facer melhor. ¿que?

PRAIA DAS VISTAS

...Non sei, é unha parvada que vaias ao hotel, ao cabo es...
-¿ que son eu?
-...Home, es unha amiga, ¿non?
- Son a túa amiga. Supoño.Esta marca que tes no brazo, ¡de que vacina é?
- Nin puta idea, na mili púñannos en ringleira e chuzábannos aí cun combinado antitanque.
debe ser unha vacina contra o mundo.
-Estaría ben, unha vacina contra o mundo, contra a vida.
Contra que non te queiran. Que cha puxesen de nena e logo nada che fixese dano.
¿E esta cicatriz de que foi?- os seus dedos desceran e acariñan unha costura na pel do costado
-Apendicite_ incorporouse sobre un cóbado e ela sentiu o seu alento e a súa voz sobre ela-, Oes, tía, deixame que che mire a ti as cicatrices, tamén debes ter algunha ferida, ¿non?,paréceme que tes aquí uns vultos raros.
- xa vexo que estás quente, non che colla frío. Hai unha feridiña que precisa que lle des coidados. Quere aloumiños.
-¿E non quererá outra cousa? Teño aquí un músculo que ten unha tatuaxe que di:* Teño frio e busco abrigo*.
-Logo, primeiro dáme aloumiños, xa virá logo o músculo...
Hoxe tamén eu estou morriñenta, quéreme suaviño, Manuel. Estou rara. Non sei se é lúa chea ou que me está para vir a regra.

Suso de toro en Calzados Lola.

GREGUERÍAS

CONSELLO SUPERFILOSÓFICO:
"Faite unha foto e si saes é que esistes"

QUÍMICA...

Achegouse a ela e mirandoa dos pes a cabeza espetoulle ¿Bailas?
-Bueno- dixo ela como quen non quere a cousa.
¡Que olhos máis bonitos tes!, apuntou el
- O que importa e ter saúde, respostoulle ela mentras apartaba a cabeza
e miraba para o outro lado.

DÍA DE PORTAS PECHADAS a felicidade.

Nogalha, esa é a palavra que melhor define o meu estado de ánimo
no día de hoxe. Non fixen nada. Só me deixei levar polo instinto dun animal
ferido no día despois. Almax, aspirinas efervescentes,
un pouco de froita e moita auga para atallar tan grande resaca.
Menos mal que o ron era de calidade,
un PLANTATION rum Venezuela Vintage 1992,
porque senón aínda estaría nas berzas.

GOZOS E SOMBRAS

Dete-lo tempo conxelando o movemento.
É unha das fotos que máis me fixo reflexionar sobor da fugacidade do tempo.
Agora tenho a sensación de haver vivido aqueles anos na Corunha
coma un bohemio en París.
Todo escomenzou nunha velha pensión da rua do Orzan
e rematou quince anos despois, nunha profunda reflexión na praia de Riazor.
Atrás quedaba un tempo indefinido de indescifravels sabores e colores.
De primaveiras, de manhans floridas, de febriles poesías inconcretas,
do solsticio romeiro de veráns rendindo-lhe culto ao corpo,
de outonos carregados de melancolia e sombras inconformistas
E de invernos empapados de literatura da vida e roncas palavras...

Sen título

Gracias a minha amiga Piedad son un gregueriano convencido.
Un sempre ten a curiosidade, non sei si é para sentirme máis vivo,
de interpreta-lo que acontece.E acontecen, moitas veces, cousas na vida
que mesmo se escapan os nosos límites.
Sen ánimo de entrar en guerras, ¿ Quen se atreve a poñerlle o casacabel o gato?
Ou, o que é o mesmo, Titula-la foto?

SOMBRAS NA NOITE

Abrímo-la porta e os nosos ollos bateron coa sombra daquel cadaver
colgado, nas escaleiras da azotea.
Ela berrou coma unha porca polo San Martiño,cando lle clavan o coitelo.
E coma un lostrego, sostendo un do outro, fuximos instintivamente cara a ningures.
¿Quén era? ¿quén era?...perguntaba ela cos ollos en branco
mentras o seu corpo abaneaba coma unha xostra.
Tranquila, tranquila, decía eu .
(o mesmo que lle acertei a decir unha vez que lle dera un calambre nunha perna, a minha compañeira)

AMOR

FOTO
Velaí, no cume dun penedo, as tedes.
A musa maila minha poesía.
Unha mamae e duas filhas.