Blogia
DoRViSou

Ecce Home

<center></center>

SeN CoMeNTaRioS...


FoTo DeNuNCia...

<center>FoTo DeNuNCia...</center>
Despois de ler este artigo , que me serviu de reflexión, teño que aclarar, por unha cuestión de ÉTICA, que a minha visita o zoo onde saquei esas fotos de animais en cautividade non foi puramente ociosa ou de recreo. Antre outras cousas serviu tamén para compartir coa a minha filha Iria de sete anos a idea de que o habitat natural de todos eses animais era a propia natureza i en libertade.
Non quero que ninguén se sinta ferido na súa sensibilidade e amor por estos animais  coas fotos nen polo caracter informal das minhas arroutadas. De aí, que por hixiene mental, decida retirar os comentarios e deixalas fotos como denuncia.
Ah, e sintoo por Marinha que se queda sen poesía...noutra ocasión será, minha ruliña.
¡Rectificar non me vai a facer máis sabio, un pouco máis humano se cabe!

<center></center>
Un bico...é un bico

eXPo

<center>eXPo<center>
A arte é a única forza capaz de reconquistar ao ser humano sometido ao poder político ou á tecnoloxía. (Nadine Gordimer)

BoaS FeSTaS...

<center>BoaS FeSTaS...</center>
Como pensei en ti esta noite, Whitman, mentres camiñaba polas rúas baixo as árbores con dor de cabeza tímido mirando a lúa chea....
¡Que melocotones e que penumbras!¡Familias enteiras comprando de noite!¡Corredores cheos de maridos!
¡Esposas nos aguacates, nenos nos tomates!- e ti, García Lorca. Que facías entre as sandías?
 
Entendo que o texto de Allen Ginsberg non sexa correctamente político para desexar unhas boas festas do nadal a ninguén pero aínda así, máis de un debería dar grazas a Deus por non ter escollido algún outro que dicía :
"Va Jack
Ponme sobre tus rodillas
Pégame y fóllame
Gólpeame el culo con la mano...
Empálmate pegándome
Cuando estés empalmado fóllame..."
O que máis me gusta do Nadal son os bons viños que se beben para celebrar que aínda estás vivo.

Boas Festas do Nadal e oxalá no vindeiro ano cúmpranse  todolos vosos mellores desexos.

iNTeGRaCióN

<center>iNTeGRaCióN</center>
AUTORRETRATO
(Fagan o favor, piquen no enlace e comproben cos seus ollos as sete diferencias)
 
O ESPELLO
Un home espantoso entra e mírase no espello.

—¿Por que se mira vostede no espello, pois que non pode verse a si mesmo sen desagrado?

O home espantoso respóndeme:

—Señor, segundo os inmortais principios do 89, tódolos homes teñen iguais dereitos; xa que logo, posúo o dereito de mirarme; con agrado ou desagrado, iso non atinxe máis que á miña conciencia.

En nome do sentido común, seguramente tiña eu razón; pero, desde o punto de vista da lei, el non ía trabucado.( Xela Arias )

Bueno, eu como o R. Madrí, nen tanto como dicen "algunhas" nen tampouco como dín "algúns"...o que si é verdade é que me amparo tamén nos principios do 89.



FoTuS PaCuS

<center>FoTuS PaCuS</center>
¡Hoxe pola tarde, a minha Iria chegoume con esta foto do seu irmán Uxio para que a poñese no meu blog.
Díxome que só poñía fotos dela e que él tamén era fillo meu.
E como na minha casa mandan as mulleres...!

aS PRiNCeSiÑaS No MuiÑo

<center>aS PRiNCeSiÑaS No MuiÑo</center>
¿Por qué saco tan boas fotos?...diría Friedrich Nietzsche

HoMuS FeSTiVuS...

<center>HoMuS FeSTiVuS...</center>
Conta Salvado Pániker nun dos seus diarios que na idade media celebrábase a festa dos locos,
unha festa onde cregos, burgueses, obispos e plebeios se enmascaraban para recitar, cantar, bailar e fornicar...e dicir
alterar o orde cósmico ou natural das cousas.
Agora podo entender, como sendo un neno me proía tanto o corpo nas víspras das festas,
non eran as ansias por ir o día siguente a misa cantada da unha, non, era máis outra cousa...
Esa idea relixiosa dunha festa non era otra cousa que a solda da brincadeira,
o freo da propia gula carnal da foliada.
A verdade é que estou pensando en facerme apóstata e ateo tamén.

¿SeRá, SeRá...?

<center>¿SeRá, SeRá...?</center>
¿Será verdade que ó pechar os ollos o mundo desaparece para sempre?
¿será como senón houbesemos vivido nunca ...?

O Meu MuNDo NoN DeiXa De SeR uNHa INTeRPReTaCióN...

<center>O Meu MuNDo NoN DeiXa De SeR uNHa INTeRPReTaCióN...</center>
Un deles abriu a carteira e amosandolle uns cantos billetes de 500 euros díxolle ao outro " ¿tes? ¿queres? ¿canto queres ter?...e deseguida me decatei de que estaban a falar de amor. Ese tesouro máis ben escaso nesta sociedade consumista onde todo ten unha etiqueta e data de caducidade.
"

Eu Tamén QuiXeRa SeR uN SNoB...

<center>Eu Tamén QuiXeRa SeR uN SNoB...</center>

O pensamento é unha reflexión da luz nun punto concreto das nosas neuronas, pensar é contemplar de maneira interna o reflexo da realidade. Somos fotosensibles.(frases, citas)



Xa chegou ese momento máis axitado no meu termómetro laboral, as dores corporais confunden as minhas neuronas e moitas das sensaciones non deixan de ser unha bagatela.
Para acompañalas fotos dun texto, sen perder moito tempo ou mesmo para aproveitalo mellor, sempre me quedará esa longa biblioteca de homes que altruistamente escriben como anxos para os homes que povoamos esta terra.

VoLVeR, VoLVeR...a SeR uN NeNo ouTRa VeZ

<center>VoLVeR, VoLVeR...a SeR uN NeNo ouTRa VeZ</center>
Non podes volver atrás
porque a vida che empuxa
como un oubeo inacabable.
Fillo meu é mellor vivir
coa alegría dos homes
que chorar ante o muro cego. (José Agustin Goytisolo)


Ás veces teño sensacións ou pensamentos vagos que me deixan descomposto.
Fai un pouco, ollando nesta foto do meu amigo Pol, un rapaz que coñecin fai uns días e que vive en Catalunya, sentin unha necesidade, como de ir a praia a facer castelos de areia, pero dos de verdade, para pechalos políticos mentireiros. Ganas de xogar a pelota e esbourala dunha patada contra a sociedade para meterlle un gol o SIDA ou mesmo, de xogar a facer máxia e que desapareza a xente do mundo uns días, para que este respire e colla un pouco de cor.

Non sei, será esta puta calor ou a queimada da noite pasada. Atópome raro, como medrado...

LaBiRiNToS Da ViDa...

<center>LaBiRiNToS  Da ViDa...</center>
"Ao queixo, en Francia chámanlle fromage; pero é igual: todo o mundo sabe que é o queixo" dicía un galego culto e resabido licenciado na facultade da vida.

Si, SoBRaN WaTioS...

<center>Si, SoBRaN WaTioS...</center>
Doce kilómetros con sete encoros non deixa de ser un crimen contra a natureza. Os pescadores de troitas quedaran sen paraiso e as minhas queridas aldeas da ribeira do Ulla despertaran cada mañan debaixo dun ameazador cobertor de néboas.
Así deste xeito, non me extraña que os nosos queridos rios crien en vez de troitas, monstruos que berran atrapados no cemento mentras certos políticoscertos non fan outra cousa que calar.

GaiTRoPoS

<center>GaiTRoPoS<center>
Ao mesmo tempo que recibo o "testikulo" de dorfun aproveito para presentar en sociedade unha das frores do meu xardin.

Tamaño total dos arquivos de música do meu PC:
Pois uns cincoepico XiGaS, que comparada coa carpeta das imaxes é máis ben pouquiña.

Último disco me comprei:
Fai uns dias, ía paseando e vin nun escaparate dunha tenda "Amigos" de Carlos Núñez. Non é doado atopar música galega por este recuncho do Atlantico e moito menos usual comprar música nestes tempos que corren.

Canción que estou escoitando:

Inescapable de SuRaBHi. Unha voz impresionante que me recorda moito a Madrededeus, moi relaxante para escomenza-lo día.

5 cancións que escoito moito ou que teñen un significado para min:

-"A paixao" de Rui Veloso e "Dunas" de G.N.R (por tantas e tantas razóns...)
-"Negra Sombra", en calquera das súas versións, e toda a música galega en xeral.
-Calquera balada de Eagles, Led Zepelin, Bon Jovi, Boston, Scorpions, Santana...(Ufff, como se nota que xa cumprín os cuarenta)
-"So long" ou "Suzane" de Leonard Cohen. (aínda hoxe alucino...como cando fumaba porros detras do palleiro)
- Desde fai uns dias "fala povo, fala" xa é como unha mosca detrás das orellas...jeje

5 persoas ás que lle paso o testigo:
Bueno, bueno...ímos ver, en primeiro lugar a Manoliño dos tirantes, ¿que oirá este pobre home? ¿as campás tocar a difunto? Costa dos Arrieiros asombr8-s a sempre querida Muralla e a, nunca mellor dito, Caladinha

¡Ah!, falando de música, tamén teño que dicir que me encanta o hip-hop, ¿como non vou gustar do hip-hop se na minha casa soan vintecatro horas o día os violadores do verso, nach scracht ou supernazamacho?...só faltaría

SaNTa SeDe

<center>SaNTa SeDe</center>
Moitas veces penso que este mundo sin deuses sería moito máis xusto. Cada día que pasa o meu santuario é menos monoteista, tanto rindo culto o Rioxa, Priorato, Somontano ou Ribeira do Duero. Tanto me da que me da o mesmo...