eXPo
A arte é a única forza capaz de reconquistar ao ser humano sometido ao poder político ou á tecnoloxía. (Nadine Gordimer)
BoaS FeSTaS...
Como pensei en ti esta noite, Whitman, mentres camiñaba polas rúas baixo as árbores con dor de cabeza tímido mirando a lúa chea....
¡Que melocotones e que penumbras!¡Familias enteiras comprando de noite!¡Corredores cheos de maridos!
¡Esposas nos aguacates, nenos nos tomates!- e ti, García Lorca. Que facías entre as sandías?
¡Que melocotones e que penumbras!¡Familias enteiras comprando de noite!¡Corredores cheos de maridos!
¡Esposas nos aguacates, nenos nos tomates!- e ti, García Lorca. Que facías entre as sandías?
Entendo que o texto de Allen Ginsberg non sexa correctamente político para desexar unhas boas festas do nadal a ninguén pero aínda así, máis de un debería dar grazas a Deus por non ter escollido algún outro que dicía :
"Va Jack
Ponme sobre tus rodillas
Pégame y fóllame
Gólpeame el culo con la mano...
Empálmate pegándome
Cuando estés empalmado fóllame..."
O que máis me gusta do Nadal son os bons viños que se beben para celebrar que aínda estás vivo.
Boas Festas do Nadal e oxalá no vindeiro ano cúmpranse todolos vosos mellores desexos.
SoCieDaDe CoNSuMiSTa...
"señorita azafata
o menú fíxome dano,
sería vostede tan grata
de achegarme ao baño"...mecano
o menú fíxome dano,
sería vostede tan grata
de achegarme ao baño"...mecano
Pozi, un non pode chegar a darse conta da cantidade de cousas que se pode chegar a fotografiar. Unhas mereceran máis a pena que outras pero do que non teño dubida e que sempre hai que levar a cámara ata os lugares máis insospeitables...
RaZoaMeNToS MeTa-FíSiCos...
-Weight - PHoToFRiDaY - PeSo
Ás veces é un gran peso que non che deixa voar e noutras non che fai máis que soñar...
¡a familia ten estas cousas!
A foto é unha das minhas preferidas, o meu fillo Uxio, a minha compañeira de viaxe, mirador da fervenza do Rio Toxa, ano 89-Municipo de Silleda ...
JaTuS_SeRiaL
Había máis jatus...É o que ten a fotografía dixital, despois da primeira todas son gratis.
a FeLiCiDaDe DoS MiCHiÑoS De DoRViSou
No antigo Egipto foron deuses e iso non se esquece tan fácilmente.
O mesmo que os congregados de Theleme que non tiñan leis nen estatutos e que, nun interesante exercicio democrático, cada un facía o que lles viña en ganas, durmían, bebian, comían, follaban... eu tamén quero ser un D. GaTo .
O mesmo que os congregados de Theleme que non tiñan leis nen estatutos e que, nun interesante exercicio democrático, cada un facía o que lles viña en ganas, durmían, bebian, comían, follaban... eu tamén quero ser un D. GaTo .
FuTuRo iNCeRTo....
Os nenos galegos que non nacen están agochados coma paxariños de inverno tralas silveiras.
Albiscan. Axexan. Ven o panorama e din: ¡ Que naza outro!. A min deíxame estar aquí quentiño, no ventre dos soños...
Nós xa estamos resabiados. Aceptamos como normal o goberno da mediocridad.
Pero o neno galego que aínda non naceu tómase tempo para reflexionar.
Mira polo ollo da pechadura, colle medo, e agóchase nun recuncho do faiado onde se fai invisible.
-¡ Anda, ho! Sae de aí.
-Non quero nacer.
-¿E logo por que ?.
-Non vexo porvir.-Veña, ho, sae, que xa falaremos con Cacharro...
Texto de Manolo Rivas recollido nas páxinas de Secundino Lorenzo . Un home coa conciencia moi tranquila, apaixoado da natureza e defensor da Galiza dos mil rios.
-eXPeRiMeNTaL-
RiNCóN DeL aRRoZ
eMPeDRaT
L’empedrat é un prato que non ten nada que ver coa realidade política do País Catalán,
a non ser pola cantidade de ingredientes do que está composto.
Anque moitas veces cando ofrezo este plato a xente quedanseme mirando e din " xa estamos outra vez co estatut"
Os meus clientes sempre teñen sentido do humor. Comer ben, ademais de ser unha necesidade fisiolóxica, é unha boa terapia e tamén, como non, un gran prazer.
Anque moitas veces cando ofrezo este plato a xente quedanseme mirando e din " xa estamos outra vez co estatut"
Os meus clientes sempre teñen sentido do humor. Comer ben, ademais de ser unha necesidade fisiolóxica, é unha boa terapia e tamén, como non, un gran prazer.
Bueno, pois xa sabedes onde...El Rincón del Arroz, Los Cristianos - Tenerife.
Outro día postearei sobor dos seus postres orgásmicos
PiCaDiLLo CoNTRaTaCa...
Sen comentarios... ¡non vaia ser o demo que me pechen o blog por axitador de masas!
BoN PRoVeiTo...
Eu tampouco como calquer cousa...
canta razón tiña aquel que dicía que os ingleses inventaran a sobremesa para esquencerse da comida.
Esta foto pertence a unha serie de fotos que estou facendo para expoñer no propio restaurant onde traballo . É un dos pratos que máis me gusta recomendar pola sua presentación. Un carré de cordeiro de leite asado cunha salsa de romeiro e mel.
A vista é o primeiro dos sentidos que participa nesa comuñon entre o cliente e os manxares, sempre que o cliente non sexa cego, claro está. Tamén é onde un cociñeiro pon de manifesto a seu arte. Sempre digo, que un mal cociñeiro nunca deberá perder o tempo decorando un plato, ademais de mal cociñeiro sería tamén un insensato.
Espero que vos aproveite a todos...Amén
canta razón tiña aquel que dicía que os ingleses inventaran a sobremesa para esquencerse da comida.
Esta foto pertence a unha serie de fotos que estou facendo para expoñer no propio restaurant onde traballo . É un dos pratos que máis me gusta recomendar pola sua presentación. Un carré de cordeiro de leite asado cunha salsa de romeiro e mel.
A vista é o primeiro dos sentidos que participa nesa comuñon entre o cliente e os manxares, sempre que o cliente non sexa cego, claro está. Tamén é onde un cociñeiro pon de manifesto a seu arte. Sempre digo, que un mal cociñeiro nunca deberá perder o tempo decorando un plato, ademais de mal cociñeiro sería tamén un insensato.
Espero que vos aproveite a todos...Amén
¡ViVa LaLíN CoN RaZóN ou SeN eLa...
Non sei se terei moito tempo para dicir nada porque o temporal xa está aquí.
Non había mellor día para dar conta dun bon cocido, que hoxe coa chuvia nos vidros despacio a bater
O mencia non estivo mal para a "sesión vermú" mais deseguida nos decantamos por un cepas viejas de Mariano Garcia para maior reconforto dos sentidos.
Agora, pola noite, mentras arrouto, boto de menos a París de Noya
Aínda así... son feliz.
aRTe Na Rúa ...
"aRTe Na Rúa" posiblemente sexa o titudo da próxima exposición que faga no centro cultural do povo das Galletas_Arona .
"Pensando en verde" era outra alternativa, mais como non gusto das exposicións temáticas vou facela máis variada.
Estou traballando para completal as fotos con pequenas arroutadas. O problema é que as minhas arroutadas traducidas o castelan perden senso. Bueno, pérdeno se é que o tiñan, claro...
MáiS aRTe Na Rúa
A estética aborda o difícil problema da beleza e da súa relación cos obxectos artísticos e destes coa natureza e o home.
aRTe Na Rúa
Contaba unha vez Manuel Vicent que se de todo o universo un pensa en todo o que non precisa,
ao final só queda unha ensalada, algúns versos de Virgilio, unha contra verde dunha ventá,unha parede de cal e unha tarde moi longa para leriar -eso dígoo eu- cunha amiga sobre nada en particular, mentras uns cans copulan na praia ...(Salvador Pániker en Caderno Amarelo)
iMPeRFeCCióN
Imperfection - PHoToFRiDaY - inperfección
Os espellos son capazes de rirse de un mesmo á cara.
Son capaces de maquilla-la imperfección ou transfigura-la realidade. Son máxicos e confabuladores.
Cando miras un espello podes chegar a entender ese fotógrafo que levas dentro
e que non deixa de interpretar calquer reflexo que brila ós teus ollos.
¡...e todo isto, sen chamarme Narciso!
GaLiZa CaLiDaDe
O artista, coñecedor das súas limitacións como humano que é, sempre anda nesa procura da beleza.
E na propia natureza das cousas atopa esa inagotable fonte de inspiración para dar xeito as ideas e criar un mundo novo.
Os primeiros queixeiros de San Simón e Tetilla quixeron homenaxear deste xeito eses encantos naturais da muller. Esta lúdica, erótica e festiva idea é un amalgama onde case participan os cinco sentidos dos humanos para goze do corpo e alma.
¿TeN CuRa eSTa Loucura?
Tenho pensamentos que, se pudesse revelá-los e fazê-los viver,
acrescentariam nova luminosidade às estrelas,
nova beleza ao mundo e maior amor ao coração dos homens...
(Xa sei que o dixo primeiro Fernando Pessoa )
iNTeGRaCióN
(Fagan o favor, piquen no enlace e comproben cos seus ollos as sete diferencias)
O ESPELLO
Un home espantoso entra e mírase no espello.
—¿Por que se mira vostede no espello, pois que non pode verse a si mesmo sen desagrado?
O home espantoso respóndeme:
—Señor, segundo os inmortais principios do 89, tódolos homes teñen iguais dereitos; xa que logo, posúo o dereito de mirarme; con agrado ou desagrado, iso non atinxe máis que á miña conciencia.
En nome do sentido común, seguramente tiña eu razón; pero, desde o punto de vista da lei, el non ía trabucado.( Xela Arias )
Bueno, eu como o R. Madrí, nen tanto como dicen "algunhas" nen tampouco como dín "algúns"...o que si é verdade é que me amparo tamén nos principios do 89.
aMeNCeReS PoLíTiCoS
Miradas cruzadas e impasibles ao tempo.É curioso e non deixa de ser importante, como Fraga, agora que recuperou a libertade de dicir que o lle peta volve a removela merda .Importante, porque deixa moi claro, se alguén tiña dúbida, que había dentro dese espantallo vivente ou intérprete comediante.Nestes momentos da minha vida non me interesa a política pero non podo pasar dela. A realidade da noxo e máis que o escomenzo de algo novo parece o fin da terra.¡Joer, como me levantei hoxe!