|
Se muestran los artículos pertenecientes al tema Galiza Calidade.
24/01/2008
FeiRa Do CoCiDo en laLín
Pido talvez o que non podes dar-me. O que talvez ninguén pode dar-me. Isso pido. Mas se tenho necesidade desse alimento, pouco consolo é para a minha fame que tal grao non se dê nas estepas desta terra... Estos versos do grande mestre Carvalho Calero, resumen que nindiola o meu estado de ánimo nestas datas.
Etiquetas: Galiza, fotografía 06/11/2007
PoLBo á FeiRa
Ás veces, cando miro ese polbo xa cocido e cortado envasado ao vacío nas tendas, danme arrepíos. A min o que me gusta é comelo na feira, que che sirvan o pan e o viño sen preguntar e compartir mesa longa con descoñecidos. O máis curioso pasoume este pasado verán na feira do doce, na Golada, ao pidir a conta díxome a señora, "O pan e o viño sonlle dúas mil pesetas das de antes..." ¡Viva María Castaña ! NOTA DA EDITORIAL : Como teño pendente unha invitación da Rapaza do Arco para contar oito cousas que me pete, deixo este post como primeira declaración dun amor enfermizo polo polbo á feira :-) 
Etiquetas: Galiza, A, Golada, fotoblogs 25/10/2007
FiLLoaS á PeDRa Na SoLaiNA  Podía ser un papel, unha tea, unha pel... pero é unha filloa á pedra. A rapaza do arco recibiu unha maxistral clase do decano do centro de estudios da filloa de Merza, D. Xosé Molina, na Solaina de Piloño , con motivo da clausura da VIII Forxa literaria. Unha proba que superou con matrícula e que non esquecerá mentras viva. Peke, cáseque acertas, tamén é certo que tiraches para todos os lados sen mirar :-) Ah, e non deixedes de botarlle unha ollada a estes dous post do sempre douto Manuel Gago en Capítulo Cero. San Salvador de Camanzo e A Solaina de Piloño . ¡AGGGGG.....QUE ATAQUE DE MORRIÑA ME ESTÁ ATACANDO!
Etiquetas: Galiza, tradición, cultura 07/10/2007
O GRaNDe BuFFeT A amistade e a felicidade non precisan de grandes banquetes. Tamén podemos atopalas compartindo un bocadillo de sardiñas cun amigo á sombra, no cabo da horta.Etiquetas: Galiza, fotografía 28/09/2007
Máis COMFORT GaLaiCo  "Comfort" non sei, pero reconfortante parece... Tiña pensado poñer a foto dos jatus, pero como xa a puxera noutra ocasión, preferín acompañala desta outra para que as minhas fans se entreteñan e non se aburran de ver sempre as mesmas. Por certo, estaba pensando que a minha amiga Peke , con este ambente que reflexan as dúas fotos ía a relaxarse de moito coidado na minha aldea. Posiblemente lle prestase tanto como a brisa mariña. Alí, tampouco da golpe ninguén... :-):-):-):-):-) 
Etiquetas: Galiza, fotoblogs, fotografía 30/01/2007
PiNTo e MaRaGoTa...Intentando poñer un pouco de orden nos caixóns das minhas fotos, van aparecendo algunhas que xa un tiña esquencido ou mesmo descubrindo outras, fotos que naquel día pasaron desapercibidas e hoxe as ves con outros ollos. O que si é verdade é que, co paso do tempo, a fotografía sempre axuda a abrir o baúl dos recordos para rematar empapandote de melancolía e outras sensacións. Esta foto de hoxe recórdame aquela caldeirada de Pinto e Maragota que comín na casa do Rillote nunha aldea que se chama Leloio. Baixáramos a comprar o peixe a lonxa de Malpica e unha señora que vendía percebes , intuindo xa que era eu das terras do Deza, metiume gato por lebre....Pero bueno a caldeirada estivo insuperable e aínda hoxe, mirando esta foto pareceme que ule e alimenta. Etiquetas: malpica, galiza:fotoblogs 17/11/2006
oS LiBRoS aRDeN MaL aMPLiaR FoTo Fai uns días, escoitando ao amigo Pawley, alguén chamaba o programa extrarradio para recomendar un libro " tres segundos de memoria " de Diego Ameixeiras. Cando, inocentemente, lle preguntaron se xa o léra contestou, que so a primeira páxina, pero que xa na primeira línea quedara impresionada...¡eso si é intuición! Pois eu, despois de ler os tres primeiros capítulos de os libros arden mal, tamén teño dereito a recomendalo...Manuel Rivas, Suso de Toro e Xosé Vázquez Pintor son dos meus escritores preferidos, posiblemente porque reflexan como ninguén, ese escenario onde se forxaron os meu primeiros soños... Xa sei que hay moitos outros que poderan cautivar o meu interés, mais os meus compromisos laborais non dan para moito máis...de aí, que o blog e a fotografía sexan como un exercicio de hixiene mental
Etiquetas: Galiza, literatura, fotoblogs 14/11/2006
31/08/2006
aRTe Na SoLaiNa A esencia máis pura da terra concéntrase na horta da SOLAINA, sendo tanta a fertilidade, que mesmo ás pedras lle saen gromos de beleza... Fai xa dous anos que non actualizo o blog da Solaina. O feito de vivir lonxe fisicamente non debería ser un problema, sempre que o compromiso sexa firme para seguir adiante. Intentareino, non importa desde onde o faga, ben desde o blog da Solaina ou desde aquí. Tampouco se vai ser unha vez a semana ou dúas ao mes...O que de verdade importa é que dalgún xeito teño que ser cabal e xusto coas minhas ideas e non deixar morrer este "fervor" da paixon.
Etiquetas: fotografia, dorvisou, galiza 28/11/2005
¡ViVa LaLíN CoN RaZóN ou SeN eLa... Non sei se terei moito tempo para dicir nada porque o temporal xa está aquí. Agora, pola noite, mentras arrouto, boto de menos a París de NoyaAínda así... son feliz.
21/11/2005
GaLiZa CaLiDaDe
O artista, coñecedor das súas limitacións como humano que é, sempre anda nesa procura da beleza. E na propia natureza das cousas atopa esa inagotable fonte de inspiración para dar xeito as ideas e criar un mundo novo. Os primeiros queixeiros de San Simón e Tetilla quixeron homenaxear deste xeito eses encantos naturais da muller. Esta lúdica, erótica e festiva idea é un amalgama onde case participan os cinco sentidos dos humanos para goze do corpo e alma. 07/06/2005
BoiNaS, eMPaNaDaS e CoRReDoiRaSUn problema no servidor de Blogia fixo que non podera despedirme neses últimos dias antes de voar o paraiso de G...ALICIA e as súas maravillas. Agora desde o reino do Laranxo, da Isolina Crespo, de Laxeiro, de Paco Lareo, do aviador Loriga, do matemático Aller, de Caladinha, de Pepe Penas, Carmen Adán, Neira Vilas ou outros tantos, desde as terras de Carbia, do DEZA, do Ulla, do Arnego e sen foto...MoiToS BiCoS SeN CoNDoN para todos.29/05/2005
BiRReTeS And BoiNas... Tiña moita razón Manuel Rivas cando traducía aquelo de "There´s no such thing as a free lunch" como: Non hai nada como unha boa papatoira da XuNTa.
¡Con gaita ou trombón, empanada ou lacón...!
¡Bon proveito Galicia!19/05/2005
aRRouTaDaS eLeCToRaiS... Unha das ventaxas de vivir nas Ilhas Canarias é que a roupa seca antes.
...Unha desventaxa é que no podo facer nada por "botalos". De sabelo, houbera cruzado o Atlántico, pois eles si poden facelo. De todolos xeitos, como este ano estarei por aí, intentarei carrexar voto convencendo a minha nai e a minha sogra de que, agora con ZP, non lle quitaran a paga senón votan o PP.30/01/2005
¡ViVa LaLíN CoN RaZóN ou SiN eLa...! Poñemola pota ó lume con auga e un anaquiño de unto, despois bótaselle o lacón, a cacheira, o rabo, a costela, as unllas, a lingoa, a tenteira, a galiña, os grelos, as patacas, os chourizos.
Con arte, cariño, xenerosidade e... lume manso.
Hoxe, tódolos cocidos que se fagan noutra sitio do mundo serán sucedáneos.(Agás ó de Cristimil que é de cercanías...)
O cartel da feira ten renome internacional véndose desilustrado como cada ano por persoeiros do calibre de Bertin Osborne ou dos incombustibles Gayoso e os tonechos, que non lle chegan a facer sombra o protagonista que sempre será o porquiño.
¡AHHGGGG.........QUE ATAQUE DE MORRIÑA!23/11/2004
PoLBo TaMéN Se eSCRiBe CoN B Decía o inspector Carvalho que a excesiva alegría ao comer, gardaba relación directa coa propina que deberías de deixar. Que un camarero é un fino analista sicolóxico i en canto descubre o éxtasis acércachese e pídeche que llo confirmes mirandoche os bolsillos da alma e do corpo con unha complicidade de compañeiro de goce e para quén non será orgasmo, até que lle deixes o quince por cento da conta en conceuto de propina.
Eu teño clientes que non me deixan propina. Non importa, abonda que compartan conmigo a súa copa de viño.
Gracias.
Non hai de que.13/11/2004
FaBaS De CoReS ¡Non a viagra!
...Un pouquiño de augardente de herbas quenta a barriga e fai o home máis potente e valente.01/11/2004
o PaíS DoS eNCoRoS Fai uns anos a nosa señora de Fenosa andaba a reclamar unha concesión do ano 1962 na que parece ser, se lle otorgaban tódolos dereitos a facer da cunca do rio Ulla, aquelo que lle viñera en gana. Agora leo que van perpetrar, nunca mellor dito, unha morea de encoros no meu férti e fermoso val. Leo tamén que uns cuantos alcaldes están a favor deste estroupicio, un deles é Xesús Otero, alcalde Vila de Cruces, que como todos os alcaldes do PP están a inteira disposición dos intereses criados. Non lles vale a experiencia do encoro de Portodemouros, da loita que manteñen dende fai catro anos os veciños das parroquias de Loño, Begonde e Santiso con Fenosa e a empresa encargada de dar servizo de barcaza dun cabo do pantano o outro lado. Moitos veciños teñen que recorrer unha distancia de 25 kms cos seus tractores con remolque para ir traballar as leiras que lle quedan do outro lado por negarse a empresa concesionaria da barcaza a subir a ela cousa que exceda as cinco toneladas, cando a asociación de veciños implicados aporta documentos onde a empresa que se faga cargo do transporte terá que dar cabida a 15 toneladas de peso, ter capacidade para xirar un carro de vacas e asentos para doce persoas.
O gracioso de todo esto é a tomadura de pelo de Fenosa cando lles conta que a medida da tonelaxe é a medida de MOORSON, que é menos que a métrica, mais os veciños din que esta é unha medida de volumen e non de peso.
Bueno, pois en fin, que teremos que seguir aturando estas néboas, que tan bonitas parecen nas fotografías e tan perxudiciales na realidade para a agricultura da zona e tamén para a visibilidade do maior aeroporto dunha Galiza sometida i entregada a interese alleos.
 27/09/2004
MaRiSCoS De LaLíN Álvaro Cunqueiro no prólogo do libro de cociña galega, que escribeu na compaña de Araceli Filgueira, cóntanos que "as xentes de imaxinación son, cáseque sempre, as que comen millor, quizaves porque como decía o conde de Clemont-Tonnerre asocian a súa sustancia terrea ao lugar de onde son, e perciben entón deica as súas frebas o lazo que os xungue á terra que os soporta; sinten a segreda esencia das cousas incorporarse á súa, e así comulgan coa súa terra nun festín de amor"
E a verdade é que, os galegos que vivimos fóra da terra, cando temos a oportunidade de darnos un pequeno homenaxe e disfrutar do encanto dunhas nécoras, duns percebes, dun polbo á feira, dun godello, dun café de pota con pingas e dunha boa compaña, moito nos reconforta os ósos e a alma.
Os chourizos e o lacón deixámolo para outro día.17/05/2004
HOME MADE ¿Morriña?, ¿Quen? ¿eu?...18/02/2004
MÚSECA EN DORVISOUfoto propiedade de Pepe Penas Me lleve
una gran alegria cuando el teclear en Google
la palabra Penas me aparecio Dorvisou. Siento que di
un gran paso en el tiempo.Acababa de llegar del
Archivo Historico Provincial de Pontevedra, donde
estuve investigando en el Catastro de Ensenada la
parroquia de San Tome de Insua ( año 1753 )...
Digo lo del paso del tiempo, porque ver Dorvisou en el año 1753 y a
continuacion en Internet,parece que impresiona ¿no?
Lo dicho..
E aquí encontrei, que duda cabe, un novo amigo.
Gracias Pepe Penas, por esas fotos maravillosas que estás a enviarme.
04/02/2004
FEIRA DO GALO DE CURRAL E logo, ¿Canto pides polos galos?
- Sonche vinte euros os catro..
Ti toleaches ou que?
-Se queres lévalos, e se non deixa-os
¡Oi que carallo! ¡Seique non mexaches hoxe, ho!
-Fóra, fóra de aquí. Que xa cheiras.
¿Eh? a modiño lercha, que che van saltalos dentes.
Veña, vinte euros polos tres e de regalo u outro.
-Está ben, está ben...léva-os e oxala che morran polo
camiño.
Mira que estás rara desde que non che baixa a regra?
-¡Oi que carallo,machiño! aínda me ás de querer foder na
feira
¡ Non ho!
-pois daquela vae rascalo carallo a outro lado ¿si? 27/12/2003
GALIZA CALIDADE CON DENOMINACIÓN DE ORIXE TETILLA Conhecido tamén polo nome de teta, co que garda un gran parecido, queixo suave, cremoso e uniforme... SAN SIMÓN Queixo peculiar, máis graxo, afumado e dunha curación de dous a tres meses. Tamén parece estar inspirado nunhas tetas de mulher anque doutras medidas... ULLOA-ARZUA queixo das nabizas ao que había que envolverlle un pano darredor para que non se esparramase. Tamén ten unhas connotacións eróticas pronuncidas...ou non?, a non ser que alguén se lle ocurra falar da fugacidade do tempo. PD- Nada, e que estou a probar os enlaces...
|
DoRViSou
 aaquier42222
Archivos
Enlaces
aNDaNDo PoLa CaSa
AULA DA NATUREZA
FOTOGRAFÍA
BLOGS AMIGOS
NA LAREIRA
Otros
|
Este Blog ha sido creado con Blogia.
Ver derechos de autor
.
Estadísticas.
Admin.
[Blogia colabora con iCities, 1001 relatos y el I Encuentro Rural de Blogs.]
