OLLARES DUN TEMPO

A vida xa non é unha festa onde se divirtan os pobres máis que os ricos.
Parece ser que houbo un tempo onde home construía o seu propio paraiso a partires do seu propio pensamento.
Era eu un adolescente, agora xa son un adulto...teño que ser razoabel.

¡DIVINA XUVENTUDE!

Falaba co meu filho dos estudos e díxenlle:
Mira, o tren pasa só unha vez. Así que, ou te subes a el ou quedas como un tonto na estación.
E contestoume: Non te preocupes paaaa.... Os tontos na estación son moi felices.

PEPE DA ZARRAGRANDE

Estaba o mestre morrendo e mandou chamar un virtuoso múseco para que lle ensinase novos aires de flauta.
Ante o desmesurado interés por aprender, un dos seus discípulos perguntoulle: Pero, ¿ para que quere aprender novos aires de flauta si vai morrer?.
E o mestre contestou : Para eso mesmo, para sabelo cando morra.

D.Xosé María López foi o practicante de Vila de Cruces moitos anos. Ao xubilarse decideu facer realidade un dos soños que aniñaran na sua cabeza cando era neno e púxose, nada menos, que a contruir un observatorio para contemplar os astros e o universo.
Iluminado no seu camiño pola sombra estelar de dous personaxes ilustres da comarca do DEZA como foron "o sabio de Lalin D.Ramón Aller e "o matématico de Bermés" D. Xosé Rodríguez púxose man a obra e escomenzou a construir o observatorio astronómico de Zarragrande sendo xa unha visita obrigada a todo aquel que se achega o concello de Vila de Cruces. Situado no monte da zarragrande, fronte o castro de Cumeiro e que até fai uns anos contaba co telescopio de maior alcance da Galiza.
Estudia matématicas, lé revistas e libros de astrofísica e mesmo está a escribir as súas memorias. Memorias, que se nos antoxa a quen escoitamos da sua boca mil batallas libradas, moi interesantes.
Un home desos imprescindibels para facer máis grande a hestoria dos povos.
"

CARONTE (o gardián da torre)

Nestas pasadas vacacións fíxenme cunha Olympus modelo camedia C-10 para curiosear, máis que nada, na fotografía dixital e agora despois de percibir a ilusión de algúnha xente do blogomillo xa non atopo acougo. O meu amigo e fotografo Dominguez dime que non faga caso, que o encanto dos 35mm non o atoparei na dixital. Tamén sei que son un bon cliente seu e ten medo de perder eses centos de fotos que revelo cada mes. Xa lle dixen que coide do amigo.
Se alguén ten a ben aconsellar algunha cámara sobor dos catrocentos-quinientos euros que mo diga.

Nunha palavraXENTE QUE VAI E VEN

Dende logo que o mes de Agosto non é o mellor para postear. O horario de traballo viuse alterado por razons obvias e se temos en conta a minha tendencia a visitar certas terrazas de verao, xa vos podedes maxinar.
Neste mes de Agosto quero facer outras cousas que non me permiten as obrigas durante boa parte do ano.
E como Setembro está preto....¡SAUDE E TERRA

O ESPECTÁCULO

Nun debate da T.V dous homes falaban a berros ( que é o que está de moda) de sexo.

E que vostedes os heterosexuais...

- a min non me insulte vostede, eh.

¿sabe vostede o que quere decir heterosexual?

-Non, non o sei. Mais a min non ten porque chamarme esas
cousas...

.

CHÁMOME modesto RODRIGUES e pensar cría en min un sentimento de culpabilidade

O meu estado civil de "RODRIGUEZ" reduce salvaxemente o estado anímico e a eufória da noite tradúcese polo día nunha renuncia voluntaria das obrigas.
Ter que cargar a lavadora non é dificil. O dificil é ter que colgar a roupa.
Encher o borralleiro de colillas e carabuñas de cereixas tampouco conleva maiores esforzos. Levantar o cú do sofa para baldeira-lo, Sí e moito.
Meterse na ducha coa calor que fai é unha necesidade fisiolóxica. Non ter a quen pedirlle unha toalla é desolador.
Estou moi ferido, calo e aturo.

FANTÁSTICO PETER PAM

"O neno é o pai do home" reza un sábio dito popular.
¡Salvemos os nenos da voracidade do mundo contemporáneo!
...para que as vindeiras xeneracións fagan desta terra un lugar habitabel onde a representacion dos sete vicios capitais sexa só puro teatro.

FAUNA ESTRANHA....

O finito é miséria e o infinito non está o nosso alcanço.
Fauna estranha a humana fauna, cuja essência incide en superar a súa própia essência.

Toda a criatura em ser o que é baseia a sua existência.
A pomba quer ser pomba;
O bido, bido; como a pedra, pedra.
Fam-no o mellor que poden, e isso é todo.

...

Mas o home é home enquanto quer ser máis que home;
A sua essência é aspirar á essência do que é inumano
e que chamamos Deus;
Finito que pretende a infinitude.

...

Só a criatura humana se rebela
contra os desígnios con que Deus a traça;
Desde que o fruto da árvore da ciência
provou, non menos que a ser Deus aspira.

O mestre Carvalho Calero" nunha lección maxistral sobor dos destinos do home.

MALO, MALO... MALO eres, no se daña a quien se quiere, no, TONTO, TONTO...TONTO eres, no te pienses mejor que las mujeres

Unha prostituta escribía nunha revista de socioloxía o siguente: " que sería da integridade física de miles de xovenciñas se nosoutras non frenasemos os ímpetus sexuais desa caterva chamada homes"
- ¡ non é o lobo o principal inimigo do home, non !

TEMPADA ESTIVAL

Na illa de Tenerife tanto se pode tomar o sol no mes de Maio como ir facer unhas táboas á neve nas Cañadas no Teide. Agora, de aí a esto outro, que acabo de atopar na rede, hai un anaquiño.
¡Tenerife ten estas cousas...!