É a minha "pequena" homenaxe a un "grande" home.

O meu amigo Román Morales é un camiñante canario que pateou en tres anos e medio Sudamérica dende a caribeña Santa Marta, Colombia, ata a terra do fogo, Ushuaia. Conta con un arquivo fotográfico de cinco mil imaxes da viaxe, un libro "buscando el Sur" onde recolle unha boa parte das peripecias vividas e podo dicir, que a caixa da súa memoria aínda bota fume doce anos despois da aventura.
Un dos mellores artigos que atopei pola rede é este de Eduardo Galeano, un escritor nado en Montevideo, e que nos acerca un pouco a realidade dos feitos.
h5>

Non podes volver atrás
porque a vida che empuxa
como un oubeo inacabable.
Fillo meu é mellor vivir
coa alegría dos homes
que chorar ante o muro cego. (José Agustin Goytisolo)

Ás veces teño sensacións ou pensamentos vagos que me deixan descomposto.
Fai un pouco, ollando nesta foto do meu amigo Pol, un rapaz que coñecin fai uns días e que vive en Catalunya, sentin unha necesidade, como de ir a praia a facer castelos de areia, pero dos de verdade, para pechalos políticos mentireiros. Ganas de xogar a pelota e esbourala dunha patada contra a sociedade para meterlle un gol o SIDA ou mesmo, de xogar a facer máxia e que desapareza a xente do mundo uns días, para que este respire e colla un pouco de cor.

Non sei, será esta puta calor ou a queimada da noite pasada. Atópome raro, como medrado...